เฉียวหลานซูอึ้งไปกับความรวดเร็วของฉินหยวนเจิ้ง
เมื่อครู่เธอยังเสียใจเพราะฉินหยวนเจิ้งปฏิเสธเธออยู่เลย
แต่ตอนนี้ฉินหยวนเจิ้งกลับฉีกตั๋วรถไฟของเธอทิ้งอย่างกะทันหัน แล้วบอกว่าจะไปจดทะเบียน
เรื่องราวดำเนินไปเร็วเกินคาดจนเธอตั้งตัวไม่ทัน
เฉียวหลานซูนั่งอยู่เบาะหลัง ไม่กล้าขยับตัว ไม่กล้าส่งเสียง
ภายนอกดูเหมือนเธอจะตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก ราวกับตกใจกลัว แต่ความจริงแล้วในใจเธอชื่นบานสุด ๆ
เธอรู้อยู่แล้วว่าฉินหยวนเจิ้งดีกับเธอขนาดนี้ ทั้งจัดคนมาดูแล ทั้งซื้อผ้าพันคอให้ จะเป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะไม่รู้สึกอะไรกับเธอเลย
เธอแอบมองฉินหยวนเจิ้งเป็นระยะ ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาหล่อมาก
สายตาเธอนี่ดีจริง ๆ
ในเมื่อฉินหยวนเจิ้งตัดสินใจแล้วว่าจะไปจดทะเบียนกับเธอ เขาก็จัดการเรื่องต่าง ๆ ได้รวดเร็วมาก
เขาขับรถพาเฉียวหลานซูตรงไปยังหน้าตึกหอพักของตัวเอง
เขาเปิดประตูรถแล้วมองเฉียวหลานซู “ผมต้องไปเขียนคำขอจดทะเบียนสมรส อย่างเร็วที่สุดก็คงต้องรอสองวันถึงจะอนุมัติ ช่วงสองวันนี้ คุณพักอยู่ที่บ้านผมก่อนแล้วกัน”
ส่วนเขาไปนอนที่ห้องทำงานได้
หัวใจของเฉียวหลานซูเต้นตึกตัก เธอลงจากรถอย่างเหม่อลอย แล้วเดินตามฉินหยวนเจิ้งเข้าไปในหอพักหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องรับแขกของเขาอย่างเลื่อนลอย
เมื่อยืนอยู่ในห้อง เธอยังตั้งสติไม่ทัน ดวงตาคอยติดตามฉินหยวนเจิ้ง มองเขาอย่างคาดหวัง
ฉินหยวนเจิ้งเข้ามาในห้องแล้วก็ปิดหน้าต่างก่อน กลัวลมหนาวจะพัดมาโดนเฉียวหลานซู
จากนั้นเขารีบหยิบแก้วเซรามิกที่ใช้ดื่มน้ำไปล้างให้สะอาด แล้วเทน้ำร้อนใส่แก้ว