เรื่องที่ฉินหยวนเจิ้งจะแต่งงานแพร่กระจายไปทั่วเขตทหารอย่างรวดเร็ว
ถึงอย่างไรฉินหยวนเจิ้งก็เป็นบุคคลโดดเด่นในหน่วยทหารอยู่แล้ว
เดิมทีเขายังเป็นว่าที่ลูกเขยที่หัวหน้าทุกหน่วยต่างหมายตาไว้มากที่สุด
ต่อมา พอถูกตรวจพบว่าเป็นโรคหมัน เขาก็กลายเป็นประเด็นฮือฮาไปทั่วเขตทหารอีกครั้ง
ตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงในหน่วยทหารเลย แม้แต่ในโรงงานต่าง ๆ ทั่วเมืองหลงเฉิง แค่เอ่ยถึงผู้บัญชาการฉิน คนอื่นก็จะแอบถามว่า “หมายถึงผู้บัญชาการฉินคนนั้นที่ตรงนั้นใช้การไม่ได้หรือเปล่า?”
และตอนนี้ ผู้บัญชาการฉินคนนั้นที่ตรงนั้นใช้การไม่ได้ กำลังจะแต่งงานแล้ว
เขาเขียนคำขอจดทะเบียนสมรสด้วยลายมือหวัด ๆ เพราะร้อนใจอยู่บ้าง ถึงกับไม่อยากรอด้วยซ้ำ จึงขับรถตรงไปยังตึกใหญ่กองบัญชาการของกองทัพก่อสร้าง เพื่อไปหาผู้บังคับบัญชาอย่างผู้บัญชาการหลี่
เมื่อไม่กี่วันก่อน ผู้บัญชาการหลี่ยังถามถึงเรื่องแต่งงานของเขาอยู่เลย
ตอนนั้นฉินหยวนเจิ้งพูดว่าอย่างไรนะ?
เขาบอกว่ายังไม่มีแผนจะแต่งงาน
ทีนี้เป็นอย่างไรล่ะ ฉินหยวนเจิ้งที่บอกว่าไม่มีแผนจะแต่งงาน กลับถือคำขอจดทะเบียนสมรสมาให้ผู้บัญชาการหลี่ลงนามด้วยตัวเอง
ฉินหยวนเจิ้งจะแต่งงานได้ ผู้บัญชาการหลี่ย่อมดีใจอยู่แล้ว เขาพูดว่า “ผมได้ยินมาว่า คุณหามเจ้าสาวตัวน้อยออกมาจากโรงพยาบาลเลยหรือ?”
ฉินหยวนเจิ้ง “...”
ฉินหยวนเจิ้งงุนงงมาก “ท่านรู้ได้อย่างไรครับ?”
ผู้บัญชาการหลี่แค่นเสียง “ไอ้หนุ่มเอ๊ย ต้องระวังภาพลักษณ์หน่อยสิ คนเห็นกันตั้งมากมาย ถ้าเกิดมีข่าวลือว่าหน่วยทหารของเราฉุดคร่าหญิงสาวขึ้นมา คงฟังดูไม่ดีแน่”