เมื่อทุกคนกลับไปหมดแล้ว ลานบ้านก็เงียบสงบลง
เฉียวหลานซูเก็บกาน้ำชา ถ้วยชา และจานขนมเข้าที่ ฉินหยวนเจิ้งก็ยกโต๊ะเก้าอี้กลับเข้าไปเก็บในห้อง
ป้าสือพาเด็กสองคนไปนอนแล้ว
ตอนนี้ในลานบ้านจึงเหลือเพียงเฉียวหลานซูกับฉินหยวนเจิ้ง สองสามีภรรยา
เฉียวหลานซูล้างถ้วยชาจนสะอาดแล้วเก็บเข้าที่ จากนั้นหยิบผ้ามาเช็ดมือ ก่อนพูดกับฉินหยวนเจิ้งว่า “ฉันเห็นผู้อำนวยการกวนกับจงเหมยเข้ากันได้ดีมาก ไม่แน่ว่าอีกไม่นานพวกเขาสองคนคงจะแต่งงานกันแล้ว”
ฉินหยวนเจิ้งไม่สนใจเรื่องของคนอื่น เขาเดินเข้ามาอุ้มภรรยาตัวเล็กไว้ในอ้อมแขน ก้มหน้าลงหอมแก้มเธอหนึ่งที แล้วถามเสียงต่ำว่า “วันนี้คุณอาบน้ำหรือยัง”
เฉียวหลานซูยิ้มมองเขา “อาบแล้ว”
ฉินหยวนเจิ้งอุ้มเฉียวหลานซูขึ้นทันที แล้วเดินเข้าไปในห้อง “งั้นเราไปนอนกันเถอะ”
เฉียวหลานซูพูดเสียงเบา “ช่วงนี้คุณทำวันละหลายครั้งทุกวันเลย ฉันเหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว คุณอดกลั้นสักหน่อยไม่ได้หรือไง”
ฉินหยวนเจิ้งตอบเสียงต่ำ “งั้นฉันจะอดกลั้นสักหน่อย คืนนี้สองครั้ง”
เฉียวหลานซู “……”
ถึงเฉียวหลานซูจะยังสาว ร่างกายก็ทนไหว แต่ฉินหยวนเจิ้งมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือเกินไปหรือเปล่า
บางครั้งเฉียวหลานซูก็กลัวเขาอยู่เหมือนกัน
ถึงอย่างไรผู้ชายวัยกลางคนก็ไม่เพียงแต่มีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ แต่ละครั้งยังใช้เวลานานอีกด้วย
เขายังมีความต้องการแปลก ๆ อยู่บ้าง ทั้งกินทั้งดื่ม...
เฉียวหลานซูมักเหนื่อยจนหลับไปกลางคัน
แต่ช่วงนี้เวลาสองคนใช้ชีวิตฉันสามีภรรยา ฉินหยวนเจิ้งไม่ได้ป้องกันอีกแล้ว
หลังจากครั้งก่อน ๆ ที่ไม่ได้ป้องกัน เขาก็เริ่มปล่อยตามใจเต็มที่ เฉียวหลานซูคิดในใจว่า ช่วงนี้ถี่ขนาดนี้ ไม่รู้ว่าจะตั้งท้องลูกคนที่สองหรือเปล่า
ฉินหยวนเจิ้งวางเฉียวหลานซูลงบนเตียง แล้วก็โน้มตัวทับลงมาทันที
ฉินหยวนเจิ้งตัวใหญ่และหนัก เฉียวหลานซูผลักเขาไม่ออก จึงพูดเสียงเบาว่า “พี่เจิ้ง ตั้งแต่ครั้งก่อนผ่านมานานแค่ไหนแล้ว คุณว่าฉันจะตั้งท้องลูกคนที่สองหรือยัง”
ฉินหยวนเจิ้ง “……”
ฉินหยวนเจิ้งพูดเสียงต่ำ “ไม่น่าหรอกมั้ง จะเร็วขนาดนั้นเลยหรือ”
เขายังกินไม่อิ่ม ยังไม่หนำใจเลยด้วยซ้ำ
ถ้าท้องเร็วขนาดนั้น เขาก็ต้องอดอามัยอีกแล้วไม่ใช่หรือ