"วางสายเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่คิดถึงฉันแม้แต่น้อยเลยใช่ไหม?" น้ำเสียงของหญิงสาวเต็มไปด้วยความไม่พอใจและออดอ้อน
เฉินมั่วไป๋บนหน้าจอลดสายตาลง ขนตาขยับเล็กน้อยหลังแว่นตา น้ำเสียงทึมๆ "ไม่ได้คิดแบบนั้น แต่ฉันได้ยินมาว่าการนอนดึกไม่ดีต่อผู้หญิง ถ้าเธอง่วงแล้วก็รีบไปนอนเถอะ พรุ่งนี้เราคุยกันได้นานกว่านี้"
สวีว่านว่านที่ตั้งใจจะหาเรื่องอยู่แล้ว พอเห็นท่าทางจริงจังแบบ "ฉันทำเพื่อเธอทั้งหมด" ของชายหนุ่ม ก็อดยิ้มไม่ได้อีกครั้ง
"ก็ได้ๆ งั้นพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน ฉันไปนอนก่อนนะ"
เธอวางโทรศัพท์ไว้ข้างแก้วน้ำบนหัวเตียง ปรับมุมเล็กน้อย แล้วนอนลง ตะแคงข้างมองหน้าจอ "เฉินมั่วไป๋! ฉันตัดสินใจแล้ว! ต่อไปนี้เราจะวิดีโอคอลกันทุกคืน ล่วงหน้าหนึ่งชั่วโมง คือสองทุ่ม! ห้ามมาสาย ห้ามหาข้ออ้างว่ากำลังเขียนโค้ด!"
"แล้วก็!! ช่วงเวลาที่ฉันไม่อยู่ นายต้องปฏิบัติตามหลักจริยธรรมสามีเคร่งครัด ห้ามคุยกับผู้หญิงคนอื่น ห้ามกินข้าวกับคนอื่น และยิ่งห้ามอยู่สองต่อสองกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด! ทำได้ไหม?"
หญิงสาวเน้นเสียงหนักเป็นพิเศษตอนพูดคำว่า "จริยธรรมสามี" ราวกับกำลังประกาศกฎหมายสำคัญ