ช่วงหลายวันนี้ สิ่งใดในอำเภอชิงเหอได้รับความนิยมที่สุด?
แน่นอนว่าย่อมเป็นชุดมิตรสหายแห่งเหมันต์
เจ้าของร้านขายถ่านไม่กี่ร้านบนถนนใต้ต่างกลัดกลุ้มจนผมหงอกขาวแทบทั้งศีรษะ
แต่เดิมเงินของเหล่าบัณฑิตหามาได้ยากที่สุด
ซื้อถ่านสักสามถึงห้าชั่งก็ยังต่อรองกับลูกจ้างอยู่ครึ่งค่อนวัน รังเกียจว่าชนิดนี้ควันมาก ชนิดนั้นขี้เถ้าเยอะ แทบอยากให้ล้างถ่านให้สะอาดก่อนแล้วค่อยนำมาขาย
ทว่าหลังร้านผ้าแพรเซวียจี้นำชุดของขวัญซึ่งบรรจุในกล่องไม้ไผ่ลงรักสีแดงสดออกมา เหล่าบัณฑิตหัวโบราณกลุ่มนี้กลับราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน
อย่าว่าแต่รังเกียจว่าราคาแพงเลย
ผู้ที่ซื้อไม่ทันยังต้องฝากเส้นสายไปขอซื้อจากคนในสำนักศึกษา
ในห้องพักของสำนักศึกษาลู่หมิง หากบนโต๊ะผู้ใดไม่มีกล่องไม้ไผ่ชุดมิตรสหายแห่งเหมันต์วางอยู่ ก็แทบไม่กล้าออกไปทักทายสหายร่วมสำนัก
เพียงห้าวันสั้น ๆ ชุดของขวัญรุ่นแรกทั้งห้าสิบชุดก็ขายหมดเกลี้ยง
หน้าร้านผ้าแพรเซวียจี้มีผู้คนเข้าแถวกันยาวเหยียด
มิใช่มาซื้อผ้าแพร
แต่ต่างมาถามว่าชุดของขวัญรุ่นถัดไปจะมาถึงเมื่อใด
เซวียว่านถังยิ้มจนหุบปากไม่ลง ถึงกับสั่งให้ช่างปักผ้าทำงานล่วงเวลาเพื่อเร่งทำชุดรุ่นที่สองทั้งคืน
เมื่อข่าวแพร่สะพัด วงการค้าขายในอำเภอชิงเหอก็ปั่นป่วน
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า ตระกูลเซวียซึ่งขายผ้าแพรจะทำการค้าถ่านให้กลายเป็นเรื่องคึกคักถึงเพียงนี้
เสิ่นหวยหย่วน เจ้าของร้านผ้าเสิ่น นั่งอยู่ในห้องหนังสือที่เรือนหลังของตนตลอดบ่าย
บนโต๊ะมีกล่องไม้ไผ่ชุดมิตรสหายแห่งเหมันต์ที่เขาซื้อมาจากภายนอกด้วยราคาสูงวางอยู่
เขาหยิบขึ้นมาพินิจซ้ำไปซ้ำมาถึงสามรอบ
กล่องไม้ไผ่ ถ่านกระดูกเงิน เตาอุ่นมือทองเหลือง เสื้อคลุมลายดอกเหมยซ่อนเร้น และผ้ารัดเข่าขนแกะ
หากแยกออกมาดูทีละชิ้น ไม่มีสิ่งใดแปลกใหม่
ทว่าเมื่อนำมารวมกัน บรรจุลงในกล่องไม้ไผ่อันประณีตใบนี้ แล้วให้ลูกจ้างตระกูลเซวียส่งถึงหน้าประตูอย่างนอบน้อม
รสชาติก็เปลี่ยนไป
เสิ่นหวยหย่วนทำการค้าร้านผ้ามายี่สิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าตนมองเซวียว่านถังไม่ออก
ไม่สิ
เรื่องนี้ไม่เหมือนแนวทางของเซวียว่านถัง
เซวียว่านถังทำการค้าอย่างสุขุมมั่นคงมาโดยตลอด ยึดแนวทางเก่าที่กำไรน้อยแต่ขายได้มาก