ตอนจ้าวเฉินขึ้นไปนั่งบนรถโคนิกเซกของหมิงเม่ย เขายังมึนงงอยู่ไม่น้อย
ทำไมตัวเองถึงตอบตกลงไปได้กันนะ?
เขาคิดอย่างเลื่อนลอย
บางทีอาจเป็นเพราะแววตาของหญิงสาวชวนให้ใจหวั่นไหวเกินไป หรือไม่ก็เพราะลูกไม้ยั่วยวนของเธอแพรวพราวเกินไปจริง ๆ
สรุปก็คือตอนนี้เขาขึ้นมานั่งบนรถของหญิงสาวแล้ว และกำลังจะใช้เวลาค่ำคืนอันเร่าร้อนร่วมกับเธอ
เมื่อมาถึงบ้านหรูฮวาเฉิง จ้าวเฉินก็ลงจากรถตามหมิงเม่ย
เพิ่งลงจากรถ คนที่ดูเหมือนพ่อบ้านก็รับของในมือจ้าวเฉินไป ก่อนจะก้มคำนับเขา “คุณจ้าวเฉิน มื้อกลางวันนี้ห้องครัวเตรียมหมูสามชั้นตุ๋น เนื้อวากิวทอดกระทะ เนื้อแกะผัดเผ็ด และผักโขมจีนคลุกซอสงาไว้ให้ ไม่ทราบว่ามีอะไรที่คุณรับประทานไม่ได้ไหมครับ?”
จ้าวเฉินส่ายหน้า อีกฝ่ายก็ก้มคำนับอีกครั้งแล้วจากไป
จ้าวเฉินกวาดตามองสถานที่แห่งนี้อย่างพินิจ
คฤหาสน์หลังนี้ใหญ่มาก แต่มีคนอยู่เพียงคนเดียว ที่เหลือล้วนเป็นคนรับใช้
จ้าวเฉินดูออกว่านี่เป็นเพียงที่พักชั่วคราวของหญิงสาว ไม่ใช่บ้านของเธอ
เขามองเวลา ตอนนี้ยังไม่เที่ยง บ่ายนี้น่าจะพอให้หญิงสาวสนุกได้เต็มที่ แล้วค่อยกลับบ้านตอนกลางคืน
หมิงเม่ยกินมื้อกลางวันไปพลาง มองจ้าวเฉินที่ดูใจลอยไปพลาง
เมื่อเห็นพ่อบ้านอุ้มกล่องใบหนึ่งจากด้านนอกขึ้นไปชั้นบน หมิงเม่ยก็รู้ว่าของที่เธอให้พ่อบ้านไปซื้อคงมาถึงแล้ว
เธออารมณ์ดีขึ้นมา ก่อนจะมองจ้าวเฉินอย่างสนใจ
ของหลายอย่างที่ชาติที่แล้วเธอเคยอยากลองกับแฟน ชาตินี้ก็ได้โอกาสลองกับจ้าวเฉินพอดี
สมบูรณ์แบบ
หมิงเม่ยคิด