ถ้าไม่ใช่เพราะหมิงเม่ย วันนี้เขาคงขายหน้าแย่ยิ่งกว่านี้
แถมกระเป๋าสตางค์ยังต้องฉีกอีกด้วย
หวังจื่อชงมองไป๋เส้าสีหน้าไม่สู้ดี พลันเผยรอยยิ้มขึ้นมาบ้าง
“เหล่าไป๋ เงิน 63 ล้าน ฉันรอให้นายโอนเข้าบัญชีอยู่นะ”
พูดจบ หวังจื่อชงก็พาหมิงเม่ยกับอีกคนเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
หลังจากนั้นพวกเขาก็เปิดห้องเล่นไพ่กันอีกห้อง ทั้งสามคนเล่นเกมแย่งขึ้นที่หนึ่งกันตลอดทั้งเช้า
“เว่อร์เกินไปแล้ว”
หมิงเม่ยจ้องไพ่ในมืออย่างพูดไม่ออก
เธอเรียกระบบของตัวเองอีกครั้ง
【ระบบ แน่ใจนะว่าหวังจื่อชงไม่มีระบบ】
【...นายท่าน หลังจากระบบตรวจสอบเป็นครั้งที่ 13 แล้ว ยืนยันว่าหวังจื่อชงไม่มีระบบใด ๆ โปรดวางใจ หากพบคนที่มีระบบเหมือนกัน ระบบจะแจ้งเตือนนายท่าน】
ชักจะแปลกแล้วสิ หมิงเม่ยวางไพ่ใบหนึ่งลง พลางกลอกตามองหวังจื่อชงที่ได้ขึ้นที่หนึ่งอีกครั้ง
ถ้าไม่รู้ คงคิดว่าหวังจื่อชงมีระบบโชคดีอะไรสักอย่าง
หวังจื่อชงคนนี้ดวงดีเกินไปแล้วหรือเปล่า!
ถ้าเธอไม่เปิดระบบ ก็ไม่มีทางเอาชนะเขาได้เลย
ฝีมือเธอเหนือกว่าเขาขาดลอย แต่เรื่องดวงนี่สิ...
เล่นเกมแย่งขึ้นที่หนึ่งกันแค่ขำ ๆ จะใช้ฝีมือจริงจังก็ไม่ถนัด
ผลคือหลายรอบที่ผ่านมา หวังจื่อชงได้ขึ้นที่หนึ่งแทบทุกตา
พอเล่นไพ่เสร็จ หวังจื่อชงก็คิดถึงแผนการต่อจากนี้ ก่อนเอ่ยถามว่า “บ่ายนี้พวกเราไปดูแข่งรถหรือไปลานพนันหยกกันดี”
หวงเสวี่ยหันไปถามหมิงเม่ย “หมิงเม่ยเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรกใช่ไหม อยากไปเที่ยวไหนล่ะ”
หมิงเม่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ฉันไม่ค่อยรู้จักที่นี่เหมือนพวกเธอหรอก เอาตามที่พวกเธอคิดกันเลย”