หนิงหวยชิงสวรรคตแล้ว
เขาลอยอยู่กลางอากาศ มองดูบ่าวไพร่และขุนนางทั้งหลายที่ร้องไห้จนน้ำมูกน้ำตาไหล รู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อย
ดูสิ ข้าสิ้นพระชนม์ ยังมีคนร้องไห้ไว้อาลัยให้ข้า
ไม่เหมือนพ่อแก่ที่ตายไปแล้วตอนนั้น ผู้คนแทบอยากจะตีกลองทองประโคมเลี้ยงฉลองที่ฝ่าบาทเสด็จสู่สรวงสวรรค์ก่อนวัยอันควร
เรื่องราวต้องย้อนไปเมื่อห้าปีก่อน......
จักรพรรดิหนิงเหยียนแห่งราชวงศ์หนิง ทรงมั่วสุมกับสุรานารี ฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่าย จนทำให้พระคลังว่างเปล่า ขุนนางทุจริตมากมายนับไม่ถ้วน ราชสำนักสั่นคลอนไปทุกขณะ
แต่เพราะสำราญเกินไป ในคืนหนึ่งใต้แสงจันทร์ท่ามกลางดอกไม้ ก็สิ้นพระชนม์กะทันหัน
หนิงเหยียนอาจทำกรรมชั่วไว้มากเกินไป ทำให้โอรสของเขาตายในครรภ์หรือไม่ก็ตายตั้งแต่ยังเล็ก
พระองค์ทรงพยายามขยันขันแข็งมาหลายปี ก็ได้เพียงหนิงหวยชิงผู้เป็นโอรสองค์ใหญ่ และหนิงอวิ๋นหลางผู้เป็นโอรสนอก
บุตรชอบด้วยกฎหมายกับบุตรนอกมีลำดับศักดิ์ต่างกัน หนิงหวยชิงจึงได้ขึ้นครองราชย์
จักรพรรดิหนุ่มวัยสิบหกปี สวมฉลองพระองค์มังกรที่เพิ่งตัดเย็บเสร็จ ยืนอยู่บนแท่นสูง ฟังเสียงขุนนางทั้งหลายตะโกนถวายพระพร "ทรงพระเจริญ" รู้สึกกดดันราวกับภูเขาทับอกในพริบตา
ไม่เพียงแต่พ่อที่ไม่เอาถ่าน แม่ที่ตายเร็ว น้องชายที่กบฏ และตัวเขาที่แหลกสลาย
ยังมีตระกูลขุนนางผู้ใหญ่ที่หมายปองอำนาจ ลุงของราชสำนักกับน้าสาวที่โลภมาก พวกฉวยโอกาสสองด้าน และพวกอนารยชนชายแดนที่ส่งเสียงเอะอะโวยวาย
ห้าปีมานี้ หนิงหวยชิงบูรณะเส้นทางน้ำ สร้างสะพาน ค้าขาย ฟื้นฟูการเกษตร การค้า ปฏิรูปกฎหมาย ส่งเสริมการสอบจอหงวน หวงแหนผู้มีความสามารถ รับฟังคำทัดทาน
ชกพวกตระกูลใหญ่ทางเหนือ เตะพวกอนารยชนอูถูลู่ทางชายแดน ใช้มาตรการแข็งกร้าวจัดระเบียบราชสำนัก
แน่นอนว่าที่กล่าวมาข้างต้นเป็นเพียงคำยกยอของจดหมายเหตุเพื่อเอาใจฮ่องเต้
แท้จริงแล้วหนิงหวยชิงใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก จนกระทั่งสองปีก่อนจึงวางแผนกำจัดอัครมหาเสนาบดีผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มกบฏได้ ทันใดนั้นเหล่าร้ายก็สลายไป
หลังจากแต่งตั้งขุนนางผู้ภักดีอีกหลายคน ฝ่ายสนับสนุนราชบัลลังก์จึงค่อยๆ เพิ่มขึ้น
แผนการยิ่งใหญ่ที่เขาอยากทำ จึงเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ยังไม่ทันได้ลงมือเต็มที่
ก็ต่อเมื่อมีพระบรมราชโองการออกมาทีละฉบับ แผนการค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา—ทุกคนจึงเข้าใจว่าฮ่องเต้องค์นี้ไม่เหมือนกับองค์ก่อน เขาไม่ใช่หุ่นเชิดที่จะจับเชิดได้
ถึงแม้เขาจะอายุน้อย แต่ความคิดหนักแน่น ขยันหมั่นเพียร รักประชาราษฎร์ สมกับเป็นกษัตริย์ผู้ชาญฉลาดอยู่บ้าง
ดังนั้นสี่ในห้าของขุนนางในราชสำนักจึงกลายเป็นฝ่ายสนับสนุนราชบัลลังก์
ส่วนหนิงหวยชิงเอง ก็ยิ่งมีกำลังใจขึ้นมาภายใต้กำลังใจของทุกคน ทุ่มเทกายใจทำงานหนัก...
ก็เพราะขยันเกินไป ในคืนเดือนมืดลมพัดแรงคืนหนึ่ง ก็สิ้นพระชนม์กะทันหันอีกครั้ง
"ฝ่าบาท!!! ฝ่าบาท!!! ฟ้าจะทำลายต้าซิงของข้าแล้ว!!!"
เสียงร่ำไห้ดังมาจากที่ไกลๆ ราวกับพ่อแท้ๆ ตาย
วิญญาณของหนิงหวยชิงลอยไปดู一眼 แล้วกลอกตา
พอได้ทีแกแล้ว เสี่ยวเฟิง ตอนข้ายังมีชีวิตอยู่ แกก็เป็นคนที่ชอบขัดขาข้าที่สุด!
แต่ทำไมไม่เห็นน้องชายราคาถูกนั่นล่ะ
คงกำลังยุ่งอยู่ที่บ้านเย็บชุดมังกรกระมัง?
เฮ้อ ข้าจะไปเกิดใหม่แล้ว
หลับตาลืมตา—ข้ากลับฟื้นคืนชีพแล้ว
【ฝ่าบาทที่รัก สวัสดีเจ้าค่ะ หม่อมฉันคือระบบชุดเล็กที่อบอุ่นหัวใจที่สุดของท่าน เรียกหม่อมฉันว่า เสี่ยวถ่ง ก็ได้เจ้าค่ะ!】
【ตรวจพบว่าท่านมีใจรักประชาราษฎร เป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่หายาก! ดังนั้นยมโลกจึงมอบโอกาสฟื้นคืนชีพให้ท่าน ย้อนเวลากลับไปในคืนที่ท่านสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน!】
【เพื่อประชาราษฎรทั้งปวง ต้องรับประกันว่าท่านจะอยู่รอดต่อไปได้! ท่านจะตายกะทันหันอีกไม่ได้! ดังนั้นยมโลกจึงส่งหม่อมฉันมาช่วยเหลือท่าน!】
【ในวันข้างหน้า ขอเชิญท่านโปรดรับฟังหม่อมฉันด้วยเจ้าค่ะ】
ฟื้นคืนชีพแล้ว
ข้าไม่ธรรมดา สมกับเป็นบุตรแห่งสวรรค์ ตายแล้วยังฟื้นได้อีก
ครั้งนี้ข้าจะต้องเอาทุกสิ่งที่เป็นของข้ากลับคืนมา ข้าจะทำให้ต้าซิงสงบสุข ใต้หล้านี้สงบราบคาบ!
เดี๋ยวนะ "โปรดรับฟัง" คืออะไร?
เหมือนจะตรวจจับความคิดในใจของเขาได้ เสี่ยวถ่งจึงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน:
【เนื่องจากตอนที่ท่านกำจัดขุนนางนอกกาย ท่านได้สร้างศัตรูไว้มากมาย ยมโลกจึงได้ปรับเปลี่ยนให้ท่านเล็กน้อย ดึงเสน่ห์ของท่านให้เต็มขั้น!】
【แต่เพื่อป้องกันไม่ให้ท่านทำงานหนักจนตายอีกครั้ง เสี่ยวถ่งจึงลดระดับร่างกายของท่านให้ต่ำที่สุดเพื่อเป็นสัญญาณเตือน! ต่อไปถ้าท่านไม่ดูแลร่างกาย จะมีการลงโทษตามสมควร! อย่างไรก็ตามวางใจได้ ของที่เสี่ยวถ่งผลิตออกมาล้วนเป็นของดี แค่ทรมานเล็กน้อย ไม่ตายแน่นอน!】
"?"
เหลวไหลสิ้นดี
ข้าผู้เป็นฮ่องเต้ หากต้องกลายเป็นคนอ่อนแอเช่นนั้น จะยังมีอำนาจอะไรสั่งการ?
แต่ขอแค่มีชีวิตอยู่ก็พอ ตราบใดที่ยังมีชีวิต ก็ยังสามารถสร้างประโยชน์ให้ต้าซิงต่อไปได้
หนิงหวยชิงใช้เวลาเพียง 1.5 วินาทีก็ยอมรับความจริง เพราะยังดีกว่าตาย
ลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองนั่งอยู่ข้างโต๊ะพระอักษร มือยังถือพู่กันอยู่
หนังสือราชการตรงหน้าคือฉบับที่เขาอ่านไม่จบก่อนตาย เขากลับมาถึงวันนี้จริงๆ
"ฝ่าบาท ถึงยามดึกแล้ว—"
คนที่พูดคือหวังฉางกุย หัวหน้าขันทีที่รับใช้อยู่ข้างกายเขามาตั้งแต่เด็ก เขาถือชามาด้วยอาการหลังค่อม ก้าวเข้ามาอย่างระมัดระวัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
"ฝ่าบาทไม่ได้บรรทมสบายมาหลายคืนแล้ว คืนนี้โปรดบรรทมแต่หัวค่ำเถิดเจ้าค่ะ"
ไม่พูดก็ไม่เป็นไร พอพูดจบ หนิงหวยชิงก็รู้สึกทันทีว่าปวดหัวเปล่าๆ อย่างทรมาน
แต่โชคดีที่ไม่มีอาการใจสั่นหายใจไม่ออกเหมือนก่อนตาย
ฉางกุยรับใช้เขามานานปี รู้จักสีหน้าท่าทางของเขาตั้งแต่ต้น ครั้นเห็นคิ้วเขาขมวดเล็กน้อยก็รู้ว่าอาการปวดหัวกลับมาอีกแล้ว
จึงรีบวางไม้กวาดขนนกในมือ ขึ้นไปนวดขมับให้เขาเบาๆ: "ฝ่าบาทโปรดอภัย หม่อมฉันจะไปเชิญหมอหลวงมาถวายพระอาการหรือไม่เพคะ?"
หนิงหวยชิงที่เคยดื้อรั้นมานาน กำลังจะปฏิเสธโดยอัตโนมัติ แต่จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าถ้าอดทนต่อไปอีกก็จะตาย
อย่าถามเลย ถ้าถามก็ตอบได้ว่าเคยลองมาแล้ว
ดังนั้นคำพูดที่กำลังจะออกจากปากจึงเปลี่ยนทิศทาง: "ก็ดี"
ฉางกุยได้ยินดังนั้นก็ตกใจราวกับเผชิญศึกใหญ่
เพราะฝ่าบาทปีเหล่านี้อยู่อย่างลำบาก ไม่เคยแสดงความอ่อนแอต่อหน้าใคร
หากพระองค์แสดงอาการหมดแรงเมื่อครู่ก่อน อีกไม่นานก็คงถูกคนหั่นเป็นชิ้นๆ
บัดนี้ยอมรับหมอหลวงได้ง่ายๆ เช่นนี้ คงอาการหนักไม่น้อย!
ฉางกุยรีบส่งสัญญาณให้ขันทีน้อยที่เฝ้าอยู่หน้าประตูเข้ามานวดให้ฝ่าบาทต่อ แล้วตัวเองก็รีบร้อนไปโรงหมอหลวง
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเสี่ยวถ่งหรือไม่ หนิงหวยชิงรู้สึกว่าอาการปวดหัวยิ่งทวีความรุนแรง ตัวหนังสือบนหนังสือราชการตรงหน้าล้วนลอยไปมา
"พอแล้ว......" เขายกมือห้ามการนวดของขันทีน้อย: "ประคองข้าไปนอนที่เตียงหน่อย"
"รับพระบรมราชโองการ!"
ขันทีน้อยเป็นครั้งแรกที่ได้อยู่ใกล้ชิดฮ่องเต้ขนาดนี้ ย่อมตื่นเต้นไม่น้อย มือที่ประคองหนิงหวยชิงจึงสั่นเทา
แต่ไม่นานเขาก็พบว่า แขนของฮ่องเต้สั่นยิ่งกว่าของเขาอีก
แย่แล้ว! ข้าประคองฮ่องเต้เสียหาย!
หรือว่าอาการสั่นจะติดต่อกันได้ด้วย?!
ท่านพ่อทูนหัวรีบกลับมาเร็วเข้าเถิด!
ขันทีน้อยกลืนน้ำลาย ค่อยๆ ประคองหนิงหวยชิงไปนั่งที่เตียง ช่วยถอดรองเท้ามังกรให้ แล้วจึงประคองเขาให้นอนลง
"ฝ่าบาท......"
หนิงหวยชิงยกมือห้าม: "ออกไปเถิด"
"รับพระบรมราชโองการ"
ในพระตำหนักเงียบสงัด หนิงหวยชิงนอนคนเดียวบนเตียง อดทนกับอาการปวดหัวที่ทรมาน ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงของเสี่ยวถ่งอีกครั้ง:
【ติ๊งต๊อง~ ของขวัญชุดใหญ่ "ที่รักของทุกคน" ถูกส่งมาแล้ว! ฟังก์ชันที่ปลดล็อกมีดังนี้: เสน่ห์ของฝ่าบาทเพิ่มเต็มขั้น ผู้คนรักปานดังแก้วตาดวงใจ ดอกไม้บานเมื่อเห็น ส่วนร่างกายลดลงสู่ระดับต่ำสุด! ปลดล็อกฟังก์ชันลงโทษของเสี่ยวถ่ง หากฝ่าบาทไม่ดูแลร่างกาย จะมีการลงโทษดังต่อไปนี้ตามสถานการณ์—】
【1. ป่วยสุ่ม 3 วัน; 2. ป่วยสุ่ม 5 วัน; 3. ป่วยสุ่ม 7 วันขึ้นไป; 4. เยี่ยมเยียนด้วยความรัก (เด็กไม่เชื่อฟังต้องโดนตีบั้นท้ายนะเจ้าคะ!)】
"?"
"เจ้าจะกล้าตีข้ารึ?!"
เหลวไหลสิ้นดี!
เขาคือฮ่องเต้! ฮ่องเต้!
ถึงแม้อัครมหาเสนาบดีจอมโฉดที่ตายไปแล้ว ตอนที่ข้ายังเกรงเขาอยู่แปดส่วน เขาก็ยังไม่กล้าลงมือกับข้า!
เสี่ยวถ่งหัวเราะคิกคัก: 【ฝ่าบาทโปรดทรงพระพิโรธ เสี่ยวถ่งไม่มีญาติเก้าชั่วโคตรนี่นา!】
"......"
ฉางกุยพาหัวหน้าหมอหลวงหลี่ฉางเซิงเดินเข้ามา เห็นฮ่องเต้หลับตาอยู่ จึงรีบส่งเสียง "ชู่ว" ให้หมอหลวง
หมอหลี่เดินขึ้นไปอย่างระมัดระวัง เริ่มจับชีพจร—
【ต่อไปเป็นการแจกของขวัญต้อนรับสมาชิกใหม่ของฝ่าบาท: ชุดของขวัญนำโชค......】
"ฝ่าบาท......ฝ่าบาทนี่คือชีพจรมีพระครรภ์นะเพคะ!"
"?"
【ให้ตายสิ ส่งผิดแล้ว! นี่คือชุดของขวัญมีพระครรภ์สำหรับฮองเฮาหญิงเอกนิยายเรื่องข้างๆ ต่างหาก!】
——————————
ป้ายที่ผู้เขียนยกไว้สูง: นิยายแต่งโบราณไร้สมอง สไตล์ "ที่รักของทุกคน" ไม่มีคู่รัก เน้นความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าแผ่นดินกับขุนนาง พี่น้อง เครือญาติ มิตรภาพ ครูศิษย์ นิยายแต่งเล็กๆ น้อยๆ
พระเอกคือเด็กน้อยที่ต้องการความรัก ไม่เคยได้รับความอบอุ่น
ไม่ท้อง ไม่ท้อง ไม่ท้อง!!! มีฉากป่วยหนัก ทรมานร่างกาย เพราะระบบจะปรับสภาพร่างกายของพระเอก แต่ไม่ตาย!!!
ไม่ชอบก็อย่าเข้า อย่าด่า ข้า ข้าจะหนีไปอย่างขี้ขลาด