เมื่อเฉียวหยวนพูดจบ ภายในห้องบรรทมก็เงียบกริบ ก่อนจะแตกตื่นโกลาหล
หยิงจื่อ: "ข้า ข้า ข้าจะไปเชิญหมอหลวง!"
ซู่ซิน: "เจ้าวิ่งช้า ข้าไปเอง!"
ผลสุดท้ายทั้งสองคนวิ่งชนกันมั่วซั่ว
เฉียวหยวนกดขมวดคิ้ว สองคนโง่เอ๊ย
ซู่เหวินเป็นคนสงบสติอารมณ์ได้ก่อน แล้วฉุดทั้งสองคนขึ้นมา
"ซู่ซินวิ่งไว ไปเชิญหมอหลวงกับหมอตำแย หยิงจื่อสั่งคนใช้ให้ต้มน้ำร้อนไม่หยุด จัดการห้องคลอดให้เรียบร้อย แล้วส่งเซียวเซี่ยจื่อไปทูลฝ่าบาท ข้าจะเฝ้าอยู่กับท่านหญิงเอง!"
นางต้องอยู่เคียงข้างท่านหญิง เพราะนางเชี่ยวชาญทั้งยาและพิษ
การคลอดบุตรเป็นช่วงที่เรือนร่างสตรีอ่อนแอที่สุด สารพัดสิ่งธรรมดาๆ ก็อาจแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายได้ง่าย นางต้องระมัดระวังให้มาก
"ขอรับ!"
ซู่ซินกับหยิงจื่อมีหลักยึดแล้ว ก็สงบลงได้ในทันใด รับคำสั่งไปปฏิบัติ
ไม่นานนัก หอเจียงจู๋ก็คึกคักไปทั่วทุกมุม เหล่าองครักษ์ลับก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที จับตาทุกอิริยาบถของเหล่าคนใช้
อันอี้: อย่าหวังแม้แต่จะแตะต้องคุณหนูน้อยของข้า!
อีกด้านหนึ่ง เสี่ยวซีจื่อใช้กำลังทั้งหมดที่มี วิ่งไปถึงตำหนักฉินเจิ้งอย่างรวดเร็ว
"หยุด!"
ทหารยามประจำการกั้นร่างเขาไว้อย่างเต็มหน้าที่
เสี่ยวซีจื่อหายใจหอบเหนื่อย ร่างก้มลง พูดกระตุกๆ ว่า
"รบกวน... ช่วย... รายงานทีว่าคุณหญิงของข้า... กุ้ยเหรินเฉียวกำลังจะคลอดแล้ว!"
ทหารยามเบิกตากว้างเล็กน้อย ไม่รีรอแม้แต่วินาทีก็วิ่งไปรายงาน มหาเสวกเว่ยเคยกำชับไว้แล้ว ว่าผู้ใดมาจากหอเจียงจู๋ต้องรายงานโดยเร็วที่สุด
"มาทำไม?"
เซียวเซี่ยจื่อที่เฝ้าหน้าประตูตำหนักฉินเจิ้งเอ่ยถามผู้มาใหม่
"ท่านเซี่ย หอเจียงจู๋ส่งคนมารายงานว่าคุณหญิงของเขากำลังจะคลอดแล้ว"
เซียวเซี่ยจื่อยืดตัวตรงขึ้นมาทันที คนอื่นเขาไม่รู้ แต่เขารู้ดีว่าฝ่าบาทให้ความสำคัญกับครรภ์ของกุ้ยเหรินเฉียวเพียงใด
รีบเดินเข้าตำหนักไปรายงานทันที
"ฝ่าบาท หอเจียงจู๋ส่งคนมารายงานว่า..."