กลิ่นเหงื่อฉุนกึกจากคนที่ไม่อาบน้ำมานานพุ่งปะทะหน้าเถียนชิวสุ่ยในพริบตา
แววตาของเถียนชิวสุ่ยพลันเย็นวาบ
นางไม่ได้คิดจะปะทะซึ่งหน้าเลยแม้แต่น้อย
เถียนชิวสุ่ยพลันเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง
ชายหน้าบากพุ่งคว้าอากาศ ร่างใหญ่โตของเขากระแทกเข้ากับชั้นวางไม้แดงอย่างแรง
กล่องไม้เปล่าหลายใบที่วางอยู่บนชั้นร่วงกราวลงมาเกลื่อนพื้น
“โอ๊ย! นังตัวดีนี่กล้าหลบด้วยหรือ!”
“จับตัวนางไว้! วันนี้ข้าจะฆ่านางให้ตายคามือ!”
นักเลงทั้งสี่โกรธจนหน้าแดง รีบแยกกันล้อมแล้วพุ่งเข้าใส่เถียนชิวสุ่ยอีกครั้ง
แม้คลังเงินแห่งนี้จะกว้างขวาง แต่ทุกแห่งเต็มไปด้วยชั้นวางเงินและหีบไม้การบูรใบใหญ่
เส้นทางภายในซับซ้อนวกวน
เถียนชิวสุ่ยออกวิ่งทันที!
นางอาศัยมุมอับสายตาตามชั้นวางสูงใหญ่ เคลื่อนไหวคล่องแคล่วราวกับแมวป่า
“หยุดนะ! นังผู้หญิงชั้นต่ำ!”
“ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะหนีไปได้ถึงไหน!”
พวกนักเลงวิ่งไล่ตามอยู่ด้านหลัง หอบหายใจจนแทบขาดใจ
แต่แล้ว
ขณะที่พวกนักเลงเลี้ยวผ่านหีบไม้หนานมู่ไหมทองใบใหญ่ คิดว่าจะต้อนเถียนชิวสุ่ยจนมุมตรงกำแพงได้
เสียงฝีเท้าที่อยู่ข้างหน้ากลับหายไปกะทันหัน!
ชายหน้าบากกับลูกน้องหลายคนหยุดชะงักทันที
เบื้องหน้าว่างเปล่า!
มีเพียงกำแพงหินเขียวที่เย็นเยียบและแข็งกระด้าง!
“คนหายไปไหนแล้ว?!”
นักเลงคนหนึ่งขยี้ตา สีหน้าเหมือนเห็นผี
“เมื่อครู่ยังเห็นนางวิ่งเข้าไปในมุมอับนี่อยู่เลย! กะพริบตาแค่ครั้งเดียวก็หายไปแล้วได้ยังไง!”
ชายหน้าบากกวาดตามองรอบด้าน ในคลังเงินมีเพียงเสียงหายใจหนักหน่วงของพวกเขาทั้งสี่ ไม่มีความเคลื่อนไหวอื่นแม้แต่น้อย