ทันใดนั้น ยวี่สู่ตัวเล็กเขียวอ่อนก็ถือถังน้ำใบจิ๋ววิ่งมาจากเขตเลี้ยงสัตว์
ใบหน้าเหลืองน้อยเต็มไปด้วยความร้อนใจ เปียแกละสองข้างบนศีรษะสะบัดไปมาตามจังหวะวิ่ง
「นายหญิง! แย่แล้วเจ้าค่ะ!」
「น้ำในโอ่งใบใหญ่ใกล้หมดแล้ว!」
「เมื่อครู่ทั้งล้างตัวม้าตัวใหญ่ ให้อาหารหมู ล้างชาม แถมยังใช้น้ำที่กักตุนไว้วันนี้จนหมดเกลี้ยงเลยเจ้าค่ะ!」
「ตอนนี้เทน้ำออกมาไม่ได้แม้แต่หยดเดียวแล้ว!」
หัวใจของเถียนชิวสุ่ยพลันหนักอึ้ง
เมื่อเดินไปดูบริเวณน้ำพุวิญญาณลึกเข้าไปในเขตอยู่อาศัย ก็พบว่าเหลือน้อยจริง ๆ
น้ำพุวิญญาณใสสะอาดที่เคยเต็มสระ ตอนนี้เหลือเพียงก้นสระตื้น ๆ เท่านั้น
แม้รถม้าจะมีระบบควบคุมอุณหภูมิที่ทรงประสิทธิภาพ แต่น้ำไม่อาจเกิดขึ้นมาเองได้
ทารกทั้งเจ็ดคนต้องชงนมผงและซักผ้าอ้อมทุกวัน ปริมาณน้ำที่ใช้จึงมากอยู่แล้ว
ยังต้องรวมน้ำสำหรับทำอาหารและล้างหน้าแปรงฟันในแต่ละวันด้วย
ทั้งน้ำที่ปศุสัตว์ในเขตเลี้ยงสัตว์ด้านหลังดื่ม และปริมาณน้ำมหาศาลที่ม้าเทพตี้ว่างต้องการ
รวมถึงน้ำรดต้นไม้ในเขตเพาะปลูกขนาด 100 ตารางเมตร
ปริมาณน้ำที่ใช้ในแต่ละวันช่างน่าตกใจเหลือเกิน!
วันสิ้นโลกเพิ่งมาถึงได้ไม่กี่วันเองนะ!
น้ำพุวิญญาณล้ำค่าที่พวกเขาเร่งกักตุนไว้ก่อนวันสิ้นโลก กลับถูกใช้จนหมดเกลี้ยงไปเสียแล้ว
「ดูท่าเราคงต้องออกไปหาน้ำแข็งมาละลายแล้วล่ะ」
เถียนชิวสุ่ยมองพายุหิมะโหมกระหน่ำอยู่นอกหน้าต่าง