แม้เถียนเหล่าฮั่นจะหวาดกลัว แต่เลือดนักสู้ที่ฝังลึกอยู่ในตัวก็ถูกลูกสาวปลุกขึ้นมาอย่างเต็มที่
เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง วิ่งตรงไปข้างกองอาวุธแล้วคว้าดาบฟันภูเขาเล่มใหญ่ที่ตีขึ้นอย่างหนาหนักมาไว้ในมือ!
「ลูกสาว พ่อเชื่อฟังเจ้า!」
「ถ้าไอ้สัตว์ประหลาดข้างนอกกล้าเข้ามา พ่อจะฟันหัวหมาของพวกมันให้ขาด!」
เถียนชิวสุ่ยรีบเดินไปยังศูนย์ควบคุมรถม้า
จากนั้นใช้จิตเชื่อมต่อกับม้าเทพเพลิงชาดที่อยู่ด้านนอก
「ท่านแม่! ท่านคอยเฝ้าลูก ๆ อยู่ในเขตพักอาศัยให้ดี ไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไร ห้ามออกมาเด็ดขาด!」
หวังกุ้ยเสาพยักหน้าแรง ๆ ทั้งน้ำตาคลอ กอดทารกหญิงทั้งเจ็ดที่กำลังหลับสนิทไว้แน่น
「ม้าเทพเพลิงชาด ออกตัว!」
「พาข้าฝ่าออกไปจากตรอกตันนี่!」
เถียนชิวสุ่ยออกคำสั่ง
「ฮี้—!」
ม้าเทพเพลิงชาดร้องคำรามกึกก้องสะเทือนฟ้า
เปลวเพลิงลุกโชนอยู่ใต้กีบทั้งสี่ มันออกแรงพุ่งไปข้างหน้าอย่างแรง!
「ครืน!」
รถม้าพุ่งชนกำแพงน้ำแข็งตรงปากตรอกจนแตกกระจาย ก่อนทะยานออกสู่ถนนสายหลักอันกว้างใหญ่ของเมืองเสวียนสุ่ยอย่างไม่เกรงกลัว!
เสียงดังสนั่นดึงดูดซอมบี้หนาวจัดรอบบริเวณให้หันมาสนใจในทันที
สัตว์ประหลาดที่เดิมเดินเร่ร่อนไปอย่างไร้จุดหมายได้กลิ่นคนเป็นที่โชยออกมาจากในรถม้า
พวกมันคำรามอย่างบ้าคลั่ง แล้ววิ่งกรูเข้าหารถม้าราวกับคลื่นยักษ์
「กึก!」
เถียนชิวสุ่ยยกหน้าไม้ไม้ขนาดใหญ่ที่ซื้อมาในราคาสูงจากตลาดมืดเมื่อวานออกมาจากคลังอาวุธ
ซอมบี้หนาวจัดตัวหนึ่งที่ใบหน้าเละเทะอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวเต็มปาก อยู่ห่างจากรถม้าไม่ถึงสิบเมตร!
เถียนชิวสุ่ยเปิดม่านรถม้า แล้วเหนี่ยวไกอย่างแรง!
「ฟิ้ว!」
เสียงแหวกอากาศแหลมคมดังสนั่น
ลูกดอกหน้าไม้ที่เหลาไม้เนื้อแข็งจนแหลมพุ่งทะลุหิมะที่ปลิวว่อนราวกับสายฟ้าสีดำ