เถียนชิวสุ่ยมองกองเสบียงที่สูงราวภูเขา
“ในเมื่ออุณหภูมิห้องไม่เหมาะกับการเก็บเนื้อสด”
“งั้นก็ต้องทำตามแผนเดิม สร้างห้องเย็นขึ้นมาในพื้นที่ควบคุมอุณหภูมิ 20 องศานี้!”
นี่คือความเจ้าเล่ห์ของระบบ
มันไม่มีวันมอบวิธีแก้ปัญหาที่สมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องแลกอะไรให้ใคร
หากอยากเก็บอาหารให้สด ก็ต้องลงมือสร้างสิ่งปลูกสร้างพิเศษของระบบที่กินพื้นที่อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง!
“แต่สิ่งปลูกสร้างพวกนั้นในวันสิ้นโลกต้องใช้ผลึกจิตนี่นา!”
เถียนชิวสุ่ยมองแผงระบบที่แสดงจำนวนผลึกจิตซอมบี้มหาศาลซึ่งต้องใช้สร้างห้องเย็น จนร้อนใจแทบตาแดง
ตอนนี้นางไม่มีผลึกจิตสักเม็ด!
ยิ่งกว่านั้น ระบบยังปฏิเสธอย่างชัดเจนที่จะใช้พื้นที่ในมิติแทนผลึกจิต!
หากอยากได้ผลึกจิต ก็ต้องรอให้วันสิ้นโลกมาถึง แล้วออกไปฆ่าซอมบี้ถึงจะได้มา!
แต่เนื้อสัตว์ในอุณหภูมิ 20 องศา อย่างมากก็อยู่ได้แค่วันเดียวก่อนจะส่งกลิ่นเหม็นและเน่าเสีย
นางไม่มีเวลาแม้แต่จะสร้างห้องเย็นแล้ว!
ขณะที่เถียนชิวสุ่ยกำลังตกอยู่ในทางตันที่ชวนให้วิตกกังวลอย่างหนัก
โลกความจริงด้านนอกพื้นที่รถม้ากลับส่งเสียงแตกร้าวชวนขนลุกขึ้นมาในเวลานี้!
“กร๊อบ ๆ ๆ—!”
ภัยพิบัติหนาวจัดที่มาเร็วกว่ากำหนด ได้อุบัติขึ้นกลางดึกอย่างไร้สัญญาณเตือน!