เสียงคำรามค่อย ๆ เบาลง ผิวน้ำกลับมาสว่างอีกครั้ง เต่ายักษ์แนบตัวลงกับก้นแม่น้ำแล้วออกจากหุบเขา
แม่น้ำไหลคดเคี้ยวเข้าไปในหมู่เขา โค้งแล้วโค้งเล่า เสียงคำรามเหนือศีรษะค่อย ๆ เบาลงเป็นช่วง ๆ สุดท้ายเหลือเพียงเสียงน้ำ
เดินทางต่อไปอีกพักหนึ่ง ผิวน้ำเบื้องหน้ามีเงาดำทอดยาวเป็นแถบ นิ่งสนิทไม่ไหวติง
เรือจอดแล้ว
ติงเยี่ยนเคาะกระดองสองครั้ง
คอเต่าค่อย ๆ ยกขึ้นทีละข้อ หัวโผล่พ้นผิวน้ำ
ทันทีที่มองออกไป เขาก็ยืดตัวตรงบนกระดอง
ตึกสูงเรียงชิดติดกัน ทอดจากริมแม่น้ำลึกเข้าไปด้านหลัง ไกลจนถึงขอบฟ้า
ผนังกระจกสูงหลายสิบชั้นแตกเหลือเพียงโครง อาคารมีจอป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ติดอยู่เต็มผนัง แต่ดับสนิท
ถนนพาดอยู่ระหว่างตึก ร้างว่างเปล่า รถจอดเรียงรายริมถนน สนิมจับจนกลายเป็นสีเหล็ก แม้แต่สัญญาณไฟตรงแยกก็ยังดับสนิท
สะพานทอดจากฝั่งนี้ไปยังอีกฝั่งของแม่น้ำ แต่ขาดอยู่กลางทาง ปลายที่หักทิ้งดิ่งลงในน้ำ ส่วนทางยกระดับหักพับลงมาจากกลางอากาศ ปลายด้านหนึ่งปักเข้าไปในกลุ่มอาคาร
สายลมพัดผ่านตัวเมืองมาอย่างเงียบงัน ไร้เสียงใด ๆ
นครเทคโนโลยี
นครเทคโนโลยีที่ตายแล้ว
ในอ่าวแม่น้ำห่างออกไปหลายกิโลเมตร เรือจอดเรียงกันเป็นแนว ธงบนเสากระโดงเรียงชิดกัน ผู้คนเคลื่อนไหวขวักไขว่บนหาดทราย แบ่งเป็นกลุ่ม ๆ กำลังเข้าแถว
ด้านหน้าขบวนมีโล่เรียงเป็นแถว เชือกกับพลั่วเหล็กมัดรวมเป็นชุด ๆ
ติงเยี่ยนไม่แสดงท่าทีใด ปล่อยให้คอเต่าจมกลับลงใต้น้ำ
ร่างมหึมาแนบไปตามตลิ่ง ค่อย ๆ คลำทางขึ้นไปจนถึงหาดแห่งหนึ่งที่มีซากอาคารถล่มกระจายอยู่เต็มไปหมด
บนฝั่ง เงาของซากปรักหักพังทอดมาถึงแนวผิวน้ำพอดี
ร่างมหึมาคลานขึ้นหาดตื้น น้ำจากแม่น้ำไหลลงจากขอบกระดองจนชุ่มพื้น