สายตาของติงเยี่ยนกวาดไปมาระหว่างตัวเลือกทั้งสอง
ทางหนึ่งคือทำหญ้าจือหลินต่อไป จากร่างอ่อนวัยเติบโตเป็นวัยหนุ่ม ควบคุมพื้นที่รัศมี 100 เมตรได้ แถมยังขยายพันธุ์ลูกอ่อนได้
อีกทางหนึ่งคือเปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตอีกชนิดอย่างสิ้นเชิง
ผีเสื้อหมื่นสรรพรูป แบ่งร่างจำแลง แผ่ขยายหมื่นวิญญาณ
เขาจ้องข้อความผลลัพธ์บรรทัดนั้นอยู่นาน
ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว แสงสีเขียวซีดวูบวาบอยู่ประปรายจากกลุ่มตึกไกล ๆ ลมพัดผ่านดาดฟ้า จนราวเหล็กส่งเสียงหึ่ง ๆ
ติงเยี่ยนลากเก้าอี้พัง ๆ ตัวหนึ่งจากมุมกำแพงมานั่ง นิ้วเคาะเข่าซ้ำ ๆ
ถ้าพูดถึงประโยชน์ใช้สอย ความสามารถในการควบคุมของหญ้าจือหลินนั้นน่ากลัวจริง ๆ แค่เผชิญหน้ากันชั่วพริบตา ผู้เล่นทั้งสนามก็กลายเป็นหุ่นเชิดโดยไม่รู้ตัว
แต่ความสามารถนี้ใช่ว่าจะไร้ทางแก้
ตอนนั้นฉินเหยาไม่ถูกควบคุม แถมยังตรึงร่างจริงของมันไว้ได้จากระยะไกล ส่วนตัวเขาเองก็หลุดพ้นมาได้ด้วยพลังพิเศษ
ที่สำคัญกว่านั้น หญ้าจือหลินต้องมุดเข้าไปในร่างคนถึงจะควบคุมได้
ก่อนจะมุดเข้าไป มันยังเป็นแมลงตัวเล็กที่มองเห็นและสัมผัสได้ แม้ตัวจะเล็กมาก แต่ในเกมนี้ผู้เล่นมีพรสวรรค์หลากหลาย หรือบางคนก็มีประสาทสัมผัสเฉียบไว ต่อให้มันพยายามก็เข้าใกล้ไม่ได้
ข้อเสียมีมากเกินไป
ส่วนผีเสื้อหมื่นสรรพรูปนั้น แบ่งร่าง วิเคราะห์สรรพสิ่ง ฟังดูแล้วทุกขั้นต้องเริ่มสะสมจากศูนย์ แต่เพดานความสามารถกลับมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
「ยังไงก็ผีเสื้อ…」
ติงเยี่ยนพึมพำ ก่อนจะขมวดคิ้วอีกครั้ง
ผีเสื้อ ใช้เวลา 30 วัน