วินาทีถัดมา
แสงดาบกลืนกินทุกสิ่ง
สิ่งที่มองเห็นในภาพ ไม่ว่าจะเป็นปากถนน กำแพงพัง อาคารครึ่งหลัง หรือผู้คนที่ยืนอยู่หน้าอาคาร...
ทรุดถล่มลงไปตามแนวเดียวกัน
ภาพดับมืด
เสียงถูกตัดขาด
ติงเยี่ยนค้างอยู่ในท่าจิ้มหน้าจอ เนิ่นนานก็ไม่ขยับ
ห้องถ่ายทอดสดยังเปิดอยู่ เหลือเพียงข้อความบนหน้าจอที่หลั่งไหลออกมาไม่หยุด
"？？？"
“กระบี่ใจ... กระบี่ใจตายแล้วเหรอ?”
“ตายยกทีมแล้ว สำนักกระบี่เทพตายเรียบ...”
“มนุษย์เงา? มารเงา? หลินอี้เป็นใคร...”
“ใจกลางเมือง จำไว้ ใจกลางเมือง”
ติงเยี่ยนไล่กวาดตาดูทีละข้อความ ในหัวเหลือเพียงสามคำ
มนุษย์เงา
มารเงา
หลินอี้
เงาดำในเมือง ทั้งพวกไร้หน้าและพวกมีหน้า ชายชราที่สังหารผู้คนไปหลายสิบคน ชายร่างกำยำที่แบกดาบใบกว้างเหมือนบานประตูไว้บนบ่า...
มนุษย์เงา
คนเป็นดั้งเดิมในเมืองแห่งนี้ถูกสิ่งที่เรียกว่ามารเงากลืนกินไปจนหมด
ติงเยี่ยนนึกถึงภาพหลายฉากในความทรงจำของชายชราเมื่อกลางวัน
คนพวกนี้ก็เป็นมนุษย์เงาเหมือนกันหรือ?
แล้ว “มารเงา” นั่นเป็นตัวอะไรกันแน่?
ยังมีหลินอี้คนนั้นอีก
เคยปะทะกับมารเงา แล้วยังอยู่ใจกลางเมืองแห่งนี้
ผีเสื้อบนไหล่ขยับตัว ขาคู่หน้าวางลงบนปกเสื้อของเขา
ติงเยี่ยนยกมือรวบมันให้เข้ามาใกล้ปกเสื้อ
“ใจกลางเมือง”
เขามองห้องถ่ายทอดสดที่มืดดับไปในรายการ แล้วพึมพำซ้ำเบา ๆ
ไอ้หมอนั่นตัวอ้วน อย่าได้ดื้อรั้นบุกเข้าไปเชียว
เขาดูถ่ายทอดสดจนถึงดึกดื่น ห้องที่ดับมืดไปในรายการมีมากจนนับด้วยมือข้างเดียวไม่ไหว