อีกฟากหนึ่งของเชิงเขามีหมู่บ้านเก่าแก่ซ่อนอยู่
บ้านที่สร้างจากไม้ผสมหินตั้งเรียงลดหลั่นไปตามแนวเขา ใต้ชายคาแขวนหนังสัตว์ตากแห้งและเครื่องประดับกระดูกเป็นพวง ตรงปากทางเข้าหมู่บ้านตั้งเสาตราเผ่าไว้ต้นหนึ่ง ลำต้นสลักลวดลายคดเคี้ยว ดูเก่าแก่ยิ่งกว่าหมู่บ้านทั้งแห่งเสียอีก
หน้าหมู่บ้าน ชายชราคนหนึ่งยืนเท้าไม้เท้าอยู่
เคราและผมของเขาขาวโพลน ชายเสื้อคลุมปักลวดลายแบบเดียวกับเสาตราเผ่า ดวงตาขุ่นมัวจับจ้องไปยังภูเขาเนิ่นนานโดยไม่ไหวติง
ข้างกายชายชรามีชายวัยกลางคนสองคนในชุดหนังสัตว์ยืนอยู่ ทั้งคู่ไหล่กว้างแผ่นหลังหนา เอวดาบโค้งด้ามกระดูกไว้คนละเล่ม ต่างจ้องยอดเขาด้วยคิ้วขมวดมุ่น
「ท่านผู้ประกอบพิธี」ชายวัยกลางคนทางซ้ายอดเอ่ยขึ้นไม่ได้ในที่สุด
「ถ้ายังไม่สั่งให้พวกสัตว์ลงมือ พวกมันจะปีนขึ้นไปถึงภูเขาศักดิ์สิทธิ์แล้ว」
ชายชราไม่แม้แต่จะยกเปลือกตา
「เฮ้อ ข้าไม่อยากก่อบาปจากการฆ่าฟันโดยไร้เหตุผล พวกเขาอยากขึ้นไปก็ปล่อยให้ขึ้นไป」
ฝูงสัตว์ในป่าด้านล่างที่เคยพุ่งเข้าใส่ผู้มาเยือนต่อเนื่องกันไม่ขาดสาย ถูกเรียกกลับไปด้วยคำสั่งไร้เสียงทีละระลอก บัดนี้พวกมันหมอบอยู่ในป่าทึบรอบหมู่บ้าน เงียบงันราวกับไม่มีตัวตน
「แต่ว่า...」ชายวัยกลางคนอีกคนร้อนใจ
「บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์มีของศักดิ์สิทธิ์ประจำเผ่าพวกเราอยู่ หญ้าจือหลิน」