โลกเสมือนจริงทั่วหล้า: ทุกสรรพสิ่งเลื่อนขั้นได้

ตอนที่ 161 แบบนี้ก็แย่แล้ว

7 นาที· 1.5K คำ

หยุนอิ่นชักกระบี่ด้วยมือข้างที่ว่าง พื้นทรายใต้เท้ายุบลง ก่อนร่างทั้งร่างจะพุ่งขึ้นจากพื้น กระโดดสูงกว่า 10 เมตร

กระบี่ใหญ่ชูขึ้น

ฟันลงมา!

กร๊อบ!!

กระบี่เดียวฟันผ่ารถตั้งแต่หัวลากไปจนถึงตู้บรรทุก แยกออกเป็นสองซีกอย่างพอดิบพอดี

ไม่มีไฟลุก ไม่มีระเบิด

รถบรรทุกขนาดยักษ์แยกออกเป็นสองท่อนตรงกลาง ทั้งที่ยังเคลื่อนต่อไปตามแรงเฉื่อย

ซีกซ้ายไถลไปทางซ้าย ซีกขวาไถลไปทางขวา แต่ละท่อนครูดไปไกลหลายสิบเมตร กวาดทรายจนเกิดกำแพงทรายสองด้าน ก่อนจะเฉียดผ่านข้างรถโดยสารไป

โครม!

โครม!

ตู้รถทั้งสองท่อนพลิกคว่ำ กระแทกลงบนผืนทราย ทำให้หุบเขาทรายทั้งสายสั่นสะเทือน

บนหลังคารถโดยสาร ผู้คนกว่าสิบคนกอดโครงหลังคาแน่น ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย

บนฟ้า เหยี่ยวสวรรค์ก็มาถึงแล้ว

ประกายไฟฟ้าสีน้ำเงินระเบิดออกจากโคนปีก แล้วไต่ไปตามโคนขนปีก ปกคลุมทั่วร่างเป็นชั้น ๆ ขนแต่ละเส้นแผ่สายฟ้าออกมา ร่างเหยี่ยวทั้งตัวถูกห่อหุ้มด้วยแสงอัสนี สว่างจ้าราวกับสายฟ้าที่ฉีกท้องฟ้าออก

มันโฉบต่ำเลียดพื้น กางปีกทั้งสองออก

กร๊อบ—!!

หุ่นยามที่ไล่ตามเข้าไปในฝูงชนแถวหนึ่งขาดสะบั้นตรงเอว

ท่อนบนยังไม่ทันตกถึงพื้น แสงอัสนีก็ระเบิดออกจากรอยขาด เผาพวกมันจนกลายเป็นกองเศษเหล็กควันโขมง

อีกฟากหนึ่งของหุบเขาทราย พยัคฆ์คำรามฟ้ากับหมีแยกปฐพีก็มาถึงเช่นกัน

พยัคฆ์คำรามฟ้าฟันดาบเข้าใส่ข้อต่อคอของเครื่องเจาะหินเครื่องหนึ่ง บิดดาบในมือเพียงครั้งเดียว เครื่องเจาะหินทั้งเครื่องก็ถูกมันพลิกคว่ำ ขาเหล็กทั้งแปดชี้ขึ้นฟ้าแล้วกระตุกไปมา

เสียงของชายร่างอ้วนระเบิดออกมาจากในอกของมัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป