ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมพากันส่งเสียงโห่ร้องทันที
“ไปสิ ไปสิ!!!”
“สารานุกรมปีศาจกับมาร เหลือแค่ให้สตรีมเมอร์เติมข้อมูลให้ครบด้วยตัวเองแล้ว!”
“ไปเลย! ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่าปลายโซ่นั่นล่ามอะไรไว้!”
“จะมัวขี้ขลาดอะไร ลุย!”
ติงเยี่ยนแบมือออก
“ส่งของขวัญกันหน่อยสิ”
“เติมกำลังใจให้สตรีมเมอร์หน่อย”
สิ้นเสียงนั้น
จรวดหนึ่งลำก็พุ่งขึ้นบนหน้าจอ พร้อมลากเปลวไฟเป็นทาง
ตามมาติด ๆ ด้วยลำที่สอง ลำที่สาม
ดอกบัวทองทยอยเบ่งบาน จนเต็มหน้าจอ
ตัวเลขในแถบรายได้พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
ติงเยี่ยนมองตัวเลขชุดนั้นแล้วแสยะยิ้ม
“ได้”
“กำลังใจแค่นี้ พอลุยสักรอบแล้ว”
“ทุกคนใจเย็น ๆ รอฟังข่าวจากฉัน”
เขาดึงคอเสื้อให้เข้าที่
ผีเสื้อโผล่หัวออกมา ปีกขยับเข้าออก
“กลับบ้านสักรอบก่อน”
“กินให้อิ่มแล้วค่อยออกเดินทาง”
เขายกข้อมือขึ้นแล้วออกจากเกม
แสงสีฟ้าทะลักเข้ามาจากทุกทิศทาง
เสียงสายน้ำไหลกรอกเข้าหู
จุดล็อกอินคือหาดกรวด
กระท่อมไม้ริมสองฝั่งแม่น้ำหนาแน่นขึ้นอีกชั้น เสียงค้อนกับเสียงตะโกนทำงานดังลอยไปไกลตามลำน้ำ
ติงเยี่ยนไม่หยุดอยู่นาน เรียกแร้งฉีกเมฆออกมา แล้วเหยียบโคนปีกพลิกตัวขึ้นหลังนก
“ไป!”
วิหคยักษ์สีเทาเหล็กบินวนไต่ขึ้นไปแนบหน้าผา ก่อนร่อนลงบนลานหิน
ร่างมันสลายเป็นแสงสีรุ้งหดกลับเข้าไปในคอเสื้อ
ภายในถ้ำมืดตื๋อ ไอเย็นจากหินผาพัดปะทะใบหน้า
“ทุกคน รอสักนาที”
“สตรีมเมอร์ขอจัดของก่อน เดี๋ยวโฆษณากลับมา”
ข้อความบนหน้าจอไหลพรืดทันที