หอเหล็กสูงกว่าสองคนล้มครืนไปด้านหลัง แรงกระแทกทำให้แผ่นเหล็กตลอดเส้นทางในหุบเขาส่งเสียงสั่นหึ่ง
อาณาเขตสลายไป งูยักษ์ยุบกลับกลายเป็นแสงสีรุ้ง ผีเสื้อตัวหนึ่งบินกลับมาเกาะตรงคอเสื้อของติงเยี่ยน ปีกของมันหุบเข้าหุบออก หอบหายใจอย่างหนัก
ติงเยี่ยนยกมือ ล้วงหินไขกระดูกเรืองแสงออกมาจากคลังเก็บของก้อนหนึ่ง
ผีเสื้อโผเข้าใส่ กอดก้อนหินไว้ เพียงไม่กี่อึดใจ แสงสีน้ำเงินในแก่นหินก็ถูกดูดจนหมด สีสันทั้งเจ็ดบนปีกค่อย ๆ สว่างขึ้นทีละชั้น
“เหนื่อยหน่อยนะ”
“พี่เยี่ยน!!”
เจ้าหมูอ้วนเป็นคนแรกที่พุ่งออกมาจากด้านหลังเปลือกเหล็ก ผีผีหลงกับหูจิ้งจอกตามมาติด ๆ
“ฉันเห็นแล้ว เห็นทั้งหมดเลย!”
ใบหน้ากลมของเจ้าหมูอ้วนแดงก่ำ
“พี่โคตรเก่ง!”
“โดยเฉพาะสองหมัดสุดท้ายนั่น ฉันอยู่ห่างตั้งร้อยเมตร ยังรู้สึกร้อนวูบที่หน้าเลย!”
หูจิ้งจอกเก็บปืนกลับขึ้นหลัง แล้วยกมือขยี้หูบนหัวตัวเอง
“ลูกพี่ วงอาทิตย์ด้านหลังพี่นั่นมัน...”
ถามไปได้ครึ่งประโยค เขาก็ส่ายหน้าเอง
“ช่างเถอะ ไม่ถามแล้ว”
ผีผีหลงย่อตัวลงตรงหน้าเปลือกเหล็ก มองรูทะลุที่ท้อง เหล็กหลอมสีแดงชาดยังไหลออกมาไม่ขาดสาย เขาเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนชูนิ้วโป้งให้ติงเยี่ยน
หน้าอกของเปลือกเหล็กที่ล้มลงส่งเสียงแกร๊ก แผ่นเกราะชิ้นหนึ่งดีดเปิดออก
ลูกเหล็กหกเหลี่ยมเม็ดหนึ่งกลิ้งออกมาจากข้างใน
มันใหญ่กว่าสองเม็ดของเจ้าหมูอ้วนอยู่หนึ่งขนาด แสงที่ถูกผนึกไว้ในแก่นส่องสว่างเรืองรองยิ่งกว่าเดิม
ติงเยี่ยนก้มลงเก็บขึ้นมา
【เมล็ดกำเนิด】
【คุณภาพ: หายาก】