“เขาชื่ออะไร?”
“มู่หลาน”
ฉินเหยาถอนหายใจ
“ประธานกิลด์เทพกระบี่แจ้งข่าวให้ทุกกิลด์ทราบเมื่อเช้านี้ พร้อมแนบรายชื่อผู้ประสบเหตุมาให้ด้วย”
เธอมองติงเยี่ยน ก่อนลดเสียงลง
“ในรายชื่อนั้นมีมู่หลานอยู่ด้วยคนหนึ่ง”
ติงเยี่ยนยืนนิ่งอยู่บนคันนา ไม่ขยับเขยื้อนอยู่นาน
ผลลัพธ์นี้ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดถึงมาก่อน
แต่การเตรียมใจไว้ก็เรื่องหนึ่ง ได้ยินจากปากฉินเหยาจริง ๆ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ความตื่นตระหนกที่ถาโถมเข้ามาในอกทั้งรวดเร็วและหนักอึ้ง เขาพยายามกดมันลงสองครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ
“อย่ากังวลมากไปนะ” ฉินเหยาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง
“ตอนนี้ทางการกำลังหาทางแก้กันอยู่ น่าจะ...จัดการได้”
พอพูดถึงคำสุดท้าย น้ำเสียงของเธอเองก็แผ่วลงไม่น้อย
ทุกคนรู้ดีว่านี่ไม่ใช่อุบัติเหตุในเกมธรรมดา
แต่มันคือสงครามระหว่างอารยธรรม และคู่ต่อสู้ก็เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับที่ไม่มีใครเคยพบเห็น
จะจัดการได้หรือไม่ ไม่มีใครรู้คำตอบ
ติงเยี่ยนสูดหายใจเข้าลึก ๆ
“ฉันจะออกจากเกมก่อน ไปดูสถานการณ์หน่อย”
“ไปเถอะ”
ฉินเหยาพยักหน้า
“ถ้ามีข่าว อย่าลืมบอกฉันด้วยนะ”
ติงเยี่ยนรับคำ ก่อนใช้ความคิดสั่งออกจากระบบ
ภาพตรงหน้าค่อย ๆ มืดลงทีละชั้น
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็เห็นเพดานห้องนั่งเล่นที่บ้านตัวเอง
ติงเยี่ยนลุกขึ้นนั่งจากโซฟา
แสงจากท้องฟ้าส่องลอดช่องผ้าม่านเข้ามาเป็นลำ เฉียงพาดลงบนพื้น ในบ้านเงียบมาก เงียบจนได้ยินเสียงรถส่งของที่แล่นผ่านด้านนอกอาคาร
เขายกมือปัด หน้าจอสื่อสารก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า