โลกเสมือนจริงทั่วหล้า: ทุกสรรพสิ่งเลื่อนขั้นได้

ตอนที่ 47 ความชำนาญ【หลอมกาย】

7 นาที· 1.6K คำ

ใต้บรรทัด【ความชำนาญ: รวมแรงเป็นหนึ่ง】ซึ่งเดิมว่างเปล่า มีรายการใหม่รออยู่

【หมัดโบราณ·ฝึกภายนอก】

สิ่งที่กลั่นออกมาจากพรสวรรค์ติดตัว ล้วนเป็นของสำเร็จรูป แถมยังเต็มขั้น

เขาแตะนิ้วลงไป

【ความชำนาญที่กลั่นได้: หลอมกาย】

【ต้องการกลั่นหรือไม่?】

ยืนยัน

ตัวอักษรสี่คำ【หมัดโบราณ·ฝึกภายนอก】ในช่องสกิลค่อย ๆ เลือนหายไป

ชื่อหนึ่งปรากฏขึ้นในช่องอาชีพ

【ความชำนาญ: หลอมกาย】

【ผลลัพธ์: กระดูกหนาแน่นราวเหล็กหลอม เส้นเอ็นตึงราวคันธนูที่ขึ้นสาย พลังเลือดลมประหนึ่งไฟหลอมในเตา บาดแผลฟื้นฟูได้เองตามพลังเลือดลม ความเหนื่อยล้าฟื้นคืนตามลมหายใจ มือเปล่าก็สั่นคลอนศาสตราวุธได้ ร่างกายคืออาวุธ ยิ่งต่อสู้ยิ่งเหนียวแกร่ง】

คราวนี้ไม่มีสายน้ำอุ่น ไม่มีตัวเลขกระโดดขึ้นมา

การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างเงียบงัน

ทุกครั้งที่หายใจเข้าออก ความอุ่นสายหนึ่งจะไหววูบตามร่องกระดูก ราวกับเปลวไฟในเตา ไม่ลุกโชน แต่ก็ไม่มอดดับ

ย่างเท้าหนึ่ง ก้าว ฝ่าเท้าก็แนบพื้นหนักแน่นขึ้นเองเล็กน้อย พอยืนนิ่ง ขาทั้งสองข้างก็ราวกับหยั่งรากลงในดิน

การรวมแรงเป็นหนึ่ง คือการหลอมพลังหมัดให้ซึมลึกเข้าไปในกระดูกและเลือด ยกมือขึ้นก็ใช้ได้ทันที

ส่วนการหลอมกาย คือการก่อเตาหลอมทั้งเตาไว้ในเนื้อหนังมังสานี้

ติงเยี่ยนยืนพิงกำแพงอยู่นาน จนกระทั่งชายหนุ่มร่างผอมที่ยืนห่างออกไปเจ็ดแปดก้าวประสานมือคำนับให้

“พี่ชาย ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

ติงเยี่ยนหัวเราะอย่างขบขัน ก่อนโบกมือ

ฟ้าเริ่มมืด ม่านแสงในลานกว้างทยอยสว่างขึ้นทีละแผ่น

ติงเยี่ยนมองอยู่ครู่หนึ่งแล้วเก็บนาฬิกาข้อมือ

ชุดดำน้ำอยู่ในกระเป๋าเป้ แร่ใต้ท้องแม่น้ำยังรออยู่ ส่วนผีเสื้อก็ยังรออาหาร

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป