“กระทู้อะไร?”
“คนนี้ไม่ใช่เพื่อนแกเหรอ?”
เจ้าหมูอ้วนชะโงกเข้าไปดู
หัวกระทู้มีไอคอนไฟเรียงกันเป็นแถว ชื่อกระทู้มีเพียงบรรทัดเดียว
【คนโหดแห่งแท่นลอยฟ้า! ซดยาฟื้นฟูเหมือนดื่มน้ำ ไม่หยุดพักแม้แต่จิบน้ำ】
พอกดเข้าไปก็พบคลิปวิดีโอ
ตรงโคนกำแพงของลานกว้าง ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งพิงกระเป๋า เปล่ายาฟื้นฟูวางเรียงซ้อนกันเป็นแถวอยู่ข้างเท้า มือยังคงหมุนเปิดหลอดยาไม่หยุด
ไอดีเหนือศีรษะคือ【ลมค่อย ๆ พัด】
“เชี่ย!” เจ้าหมูอ้วนร้องลั่น
“พี่เยี่ยนจริง ๆ ด้วย!”
“เขาทำอะไรของเขาเนี่ย ยาขวดหนึ่งตั้งเก้าร้อยกว่า ยังซดเหมือนน้ำอีก เปลืองชะมัด!”
ในคลิป คนที่ยืนมุงเปลี่ยนหน้าไปแล้วหลายชุด ส่วนชายหนุ่มผอมเพรียวที่ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นถ่ายวิดีโอ สลับแขนไปถึงสามครั้ง
จนกระทั่งถึงช่วงท้ายสุด
หลังซดยาขวดสุดท้ายลงไป ติงเยี่ยนในคลิปก็ลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นสว่างวาบผิดปกติ ไอร้อนลอยออกมาจากทั่วร่างและพุ่งพ้นคอเสื้อ เมื่อลมเย็นพัดผ่านก็กลายเป็นไอขาวพร่ามัว
ตอนจบคลิป มีเสียงสบถเบา ๆ ดังขึ้นคำหนึ่ง
ใต้กระทู้มีคนตอบต่อกันหลายร้อยชั้น
“เห็นกันไหม ตอนท้าย เพื่อนของพี่อ้วนคนนั้นเหมือนจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะ”
“กลายเป็นไอแล้วเหรอ? ควันออกทั้งตัวเลย?”
“เป็นไปได้ไหมว่ากำลังฝึกวิชา เหมือนในนิยายแฟนตาซีน่ะ?”
“ฝึกวิชาแถมใช้ยาเข้าไปด้วย เข้าใจแล้ว สายเปย์ฝึกตนสินะ”
“คนข้างบนพูดเข้าท่าแฮะ”
เจ้าหมูอ้วนจ้องกลุ่มไอสีขาวบนหน้าจอ ไม่พูดอะไร
เขารู้เรื่องพรสวรรค์ของติงเยี่ยนดี