“ในเมื่อเจ้าอ้อนวอนด้วยใจจริง เช่นนั้นข้าก็จะเมตตาช่วยเหลือเจ้าแล้วกัน!”
หยางเทียนหัวเราะหึ ๆ แล้วก้าวเข้าไปหมายจะลงมือ!
เสิ่นโย่วฉู่รีบคว้าตัวเขาไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน “หยางเทียน นี่ไม่ใช่ที่สำหรับให้เจ้าอวดเก่งนะ ตระกูลพานจะฆ่าเจ้าจริง ๆ ด้วย”
“วางใจเถอะ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ข้ายังรับมือได้!”
หยางเทียนหัวเราะเบา ๆ ตบบ่าหอม ๆ ของเสิ่นโย่วฉู่เพื่อบอกให้วางใจ
ภาพนี้ตกอยู่ในสายตาของพานช่าง สีหน้าของเขายิ่งแย่ลง เขาปรี่ตามองหยางเทียนสองสามที “ไม่เลว ที่แท้ก็สมควรกล้าดีแย่งผู้หญิงของข้าพานช่าง ใจกล้าพอดู”
หยางเทียนมองดูพานช่างที่ยโสโอหัง ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา ก็อดหัวเราะไม่ได้ “คุณชายพาน จริง ๆ แล้วข้าเป็นคนที่รู้วิชาฮวงจุ้ยโหงวเฮ้งอยู่บ้าง ข้าว่าเจ้ากำลังจะมีเคราะห์เลือดสาด เจ้าเชื่อไหม?”
“ฮ่า ๆ อย่างนั้นหรือ? แต่คุณชายข้าว่า คนที่จะมีเคราะห์เลือดสาดน่ะ คือเจ้าต่างหาก!”
พานช่างเต็มไปด้วยสีหน้าเย้ยหยัน เขายกนิ้วขึ้นสะบัดเรียกองครักษ์ “ไป จัดการหักแขนขาทั้งห้าของมันให้ข้า ข้าจะให้ไอ้หมอนี่ขยับเขยื้อนไม่ได้ทั้งชีวิต ได้แต่นอนมองดูข้าเล่นกับเมียของมัน”
เหล่าองครักษ์ปล่อยตัวหลินอู๋ตี๋ทันที แล้วรุมล้อมเข้ามาหาหยางเทียน
หัวหน้าองครักษ์ที่นำอยู่ข้างหน้า ชกหมัดหนึ่งตรงไปยังใบหน้าของหยางเทียน
“เงินเดือนแค่ไม่กี่พัน ใจสู้จริงหรือเปล่า!”
หยางเทียนถอนหายใจ!
วินาทีต่อมา!
บึ้ก! บึ้ก! บึ้ก!
ได้ยินเสียงหมัดกระทบเนื้องดังลั่น!
ตามติดด้วย เหล่าองครักษ์ชั้นยอดของตระกูลพานที่เพิ่งรุมถลุงหลินอู๋ตี๋เป็นกระสอบทราย พลันก็ร้องโหยหวนลอยละลิ่ว กระแทกพื้นอย่างแรง ลุกขึ้นไม่ไหวอีกเลย