ตอนนี้ต้องหาทางให้หลีโหยวมองเห็นธาตุแท้ของเหอคัง ยิ่งปล่อยไว้นานก็ยิ่งไม่ดี
“พูดกันตรง ๆ เถอะ ถึงตอนนั้นเธอจะพังแค่ไหน อย่างน้อยก็ยังดีกว่าถูกหลอกต่อไป” เติ้งจิงเอ๋อร์เป็นคนทำอะไรห้าวหาญมาแต่ไหนแต่ไร เรื่องนี้ก็เช่นกัน
ถึงจะต้องเสียมิตรภาพระหว่างพี่น้องไป เธอก็จะทำเช่นนี้แน่นอน
ฉันคิดดูแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนจะมีแต่วิธีนี้ที่ดีที่สุด ฉันกับโอวหยางเถียนสบตากัน นับว่าเห็นพ้องกันโดยปริยาย
เพื่อเรื่องของหลีโหยว ฉันปรึกษากับเติ้งจิงเอ๋อร์และคนอื่น ๆ อยู่นาน จนถึงเที่ยงคืนพวกเธอถึงกลับไป ส่วนฉันเพราะนอนกลางวันนานเกินไป กลางคืนเลยยังสดชื่นดี ก็เลยหาเรื่องหนังมาดูสักเรื่อง
ดูไปดูมา ฉันก็นึกถึงสายที่เว่ยหลันโทรหาเผยเหิงวันนี้ แล้วจู่ ๆ ก็เปิดโทรศัพท์ เข้าไปดูโมเมนต์ของฉีโยวหยาง
แม้ฉันกับเว่ยหลันจะพอเรียกว่าเป็นเพื่อนกันได้ แต่ฉันไม่มีช่องทางติดต่อของเธอ มีเพียงของฉีโยวหยาง เรื่องราวระหว่างพวกเขาฉันก็รู้จากโพสต์ในโมเมนต์ของฉีโยวหยาง เพราะเขาชอบโพสต์มาก ราวกับอยากอวดแฟนสาวให้คนทั้งโลกเห็น
ภาพพื้นหลังโมเมนต์ของฉีโยวหยางเปลี่ยนจากรูปคู่เขากับเว่ยหลันเป็นภาพถ่ายของนักบาสเกตบอลชื่อดัง ทั้งยังเพิ่มข้อความลงท้ายไว้หนึ่งบรรทัดว่า “เป็นฉันที่ดีไม่พอ”
พอเลื่อนดูอีกที เขาก็ไม่ได้อัปเดตโพสต์มาหลายวันแล้ว
“เฮ้อ” ฉันอดถอนใจไม่ได้ ความรักในรั้วมหาวิทยาลัยที่เคยบริสุทธิ์ ในที่สุดก็พังทลายลงภายใต้การกดขี่ของนายทุนใจร้าย