ตอนที่ 45 แม่ทำไมกลายเป็นคนสวยขนาดนี้
เจียงเนี่ยนเลือกเสื้อผ้าเสร็จ ก็เข้าไปลองในห้องลองเสื้อ
พอเห็นเธอเปลี่ยนชุดใหม่ออกมา อวี่เหมยฟางก็รู้สึกตาสว่างขึ้นมาทันที
“สวย! สวยมาก! ไอ้หนูเจียง ชุดนี้เข้ากับเธอมากเลย”
“คนเราต้องอาศัยเสื้อผ้า ม้าดีก็ต้องมีอาน เธอเปลี่ยนชุดใหม่แล้วเหมือนดอกไม้สดเลย ดูราวกับสาวโสแน่ะ”
อวี่เหมยฟางชมไม่ขาดปาก จนเจียงเนี่ยนเขินขึ้นมานิด ๆ
เธอส่องกระจกเต็มตัวดูตัวเอง อืม เปลี่ยนไปเป็นคนละคนจริง ๆ ดูสดใสขึ้น แถมยังเปลี่ยนภาพลักษณ์เดิมไปหมด
เธอพอใจมาก
แม้ชุดนี้จะเรียบง่ายที่สุด เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงผ้าสีน้ำเงิน แต่พอเข้ากับผิวที่ขาวขึ้นกว่าเดิม ก็ยิ่งขับให้เธอดูสะอาดตาและสง่างาม
เดิมทีก็ผอมอยู่แล้ว พอเสื้อเชิ้ตเก็บชายเข้าในกางเกง เอวบางของเธอก็ยิ่งดูราวกับโอบได้ด้วยมือเดียว
คงเทียบชั้นกับเหล่าทหารศิลปะในคณะศิลปการละครยุคนี้ได้เลย
แค่ผอมเกินไปจนไม่เห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจน ดูเหมือนเด็กสาวที่ยังโตไม่เต็มที่ แต่ก็ชนะขาดด้วยใบหน้าที่งดงามหมดจด
เจียงเนี่ยนยืดอกเชิดหน้า หมุนตัวอย่างแผ่วเบาหนึ่งรอบ ความมั่นใจแบบก่อนทะลุมิติก็กลับคืนมา
ต่อไปกินให้ดีขึ้นอีกหน่อย รูปร่างส่วนโค้งเว้าก็จะค่อย ๆ มีขึ้นมาเอง