ตอนที่ 16 จะได้ลงหนังสือพิมพ์ชมเชยไหม?
เจียงเนี่ยนลุกขึ้นยืนอย่างสง่าผ่าเผย “สหาย ใช่ฉันเองค่ะ”
นักข่าวเห็นเธอแต่งตัวเรียบง่ายเกินไปก็ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “ที่แท้คุณก็คือวีรสตรีผู้ช่วยเหลือผู้อื่นนี่เอง”
“ไม่กล้ารับคำชมค่ะ การช่วยเหลือผู้อื่นเป็นคุณธรรมดั้งเดิมของประเทศเรา” เจียงเนี่ยนตอบอย่างไม่ถ่อมตัวจนเกินไปและไม่โอ้อวด
เมื่อเห็นว่าเธอหน้าตาเหมือนหญิงชนบททั่วไป แต่คำพูดคำจามีภูมิฐาน นักข่าวก็เลิกมีอคติ แล้วยื่นมือไปจับมือกับเธอ
“สหายเจียงเนี่ยน สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ผมชื่อสวีเทา”
หลังทักทายกันพอเป็นพิธี เขาก็เริ่มสัมภาษณ์เธอตามหน้าที่
ไม่มีอะไรมาก แค่ถามว่าเหตุใดเธอถึงคิดช่วยคุณอาวุโสสวีรักษาโรค และก่อนหน้านี้เคยมีประสบการณ์รักษาโรคอะไรมาบ้าง
เจียงเนี่ยนเล่าตามความจริง
ในเมื่อจะได้ลงหนังสือพิมพ์ชั้นนำขนาดนี้ ก็ต้องไม่มีเรื่องเท็จหรือพูดเกินจริงแม้แต่นิดเดียว ไม่อย่างนั้นอาจเสียชื่อเสียงจนหมดสิ้น