ตอนที่ 50 เด็กหนุ่มบ้านข้าง ๆ
มีเด็กผู้ชายสามคน แต่ละคนสะพายกระเป๋านักเรียนสีเขียวอยู่ น่าจะเพิ่งเลิกเรียนกลับมา
คนโตอายุราวสิบห้าปี คนกลางประมาณสิบขวบ ส่วนคนเล็กน่าจะห้าหกขวบ
แต่งตัวเรียบร้อยสะอาดสะอ้าน หน้าตาคล้ายกัน ดูท่าจะเป็นพี่น้องแท้ ๆ
หน้าตาดูดีทีเดียว เพียงแต่คงตากแดดกรำลมมานาน ผิวเลยคล้ำไปหน่อย
คนโตเป็นฝ่ายทักทายอย่างสุภาพก่อน
“พี่สาว คุณเป็นญาติของนายพันโทฮั่วหรือเปล่าครับ”
เรียกพี่สาวได้น่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ
“ใช่ค่ะ” เจียงเนี่ยนยิ้มแล้วถามกลับ “แล้วพวกเธอล่ะ”
“ผมเป็นเพื่อนบ้านของพี่สาว บ้านเราอยู่ติดกันครับ”
“พ่อผมชื่อจางจื้อกัง เป็นผู้บังคับกองพันของกองพันที่สาม ผมชื่อจางเว่ยกัว นี่น้องชายคนรองของผม จางเว่ยเฉียง ส่วนนี่น้องชายคนเล็ก จางเว่ยหมินครับ”
ชื่อแต่ละคนฟังดูรักชาติและฮึกเหิมกันทั้งนั้น
ที่แท้ก็เป็นเด็กบ้านข้าง ๆ นี่เอง
“เข้ามานั่งก่อนสิ ดื่มชาสักหน่อย”
เจียงเนี่ยนคิดว่าควรผูกมิตรกับเพื่อนบ้านไว้ ต่อไปจะได้พาเจิงเจิงกับฉู่ฉู่ไปเล่นด้วยกัน
เจิงเจิงกับฉู่ฉู่โตขนาดนี้แล้ว แต่ยังไม่มีเพื่อนสักคน
ต่อไปก็ต้องไปโรงเรียน ยังไงก็ต้องเข้าสังคมอยู่แล้ว ให้พวกเขาทำความรู้จักกับพี่ ๆ บ้านข้าง ๆ ก่อนก็ดีเหมือนกัน