ตอนที่ 49 ไม่เคยฝันเลยว่าบ้านของพวกเขาจะสวยขนาดนี้
เมื่อเจียงเนี่ยนขึ้นรถแล้ว คนขับก็ขับต่อไป
เด็กทั้งสองมองบ้านแต่ละหลังที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในใจก็เริ่มตั้งตารอบ้านของตัวเอง
ก่อนหน้านี้พวกเขาอาศัยอยู่กับตายาย แทบไม่เคยได้เข้าไปในเรือนหลักเลยสักกี่ครั้ง มักถูกขังไว้ในกรงหมาข้างเล้าไก่ที่ลานหลังบ้าน พวกเขาจึงใฝ่ฝันเหลือเกินว่าจะมีห้องเป็นของตัวเองสักห้อง
ตอนนี้พอเห็นบ้านหลังใหญ่แบบนี้ ก็หวังว่าจะได้มีบ้านสวย ๆ แบบนี้บ้าง
อยู่ในบ้านแบบนี้ ต้องหลบแดดหลบฝนได้แน่นอน
“คุณพ่อ บ้านของเราจะใหญ่ขนาดนี้ไหม?”
ฮั่วเสี่ยวตอบคำถามนี้ไม่ได้จริง ๆ
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยมาที่ชุมชนครอบครัวทหาร จึงไม่รู้ว่าถ้าครอบครัวตามสามีไปอยู่กองทัพแล้ว จะได้รับการจัดสรรบ้านขนาดเท่าไร
คนขับตอบแทนเขาว่า “วางใจเถอะครับ บ้านของนายทหารระดับผู้บังคับการกรมมีห้องรับแขกหนึ่งห้องกับห้องหลักสามห้อง ใหญ่กว่านี้อีกครับ”
พอได้ยินแบบนั้น เจียงเนี่ยนก็เริ่มตั้งตารอขึ้นมาเหมือนกัน
มีสามห้อง ต่อไปเธอกับฮั่วเสี่ยวอยู่ห้องหนึ่ง เด็กสองคนอยู่อีกห้อง แล้วก็เหลือห้องรับแขกอีกห้องหนึ่ง
แต่พอนึกได้ว่าที่นี่เป็นเกาะ เธอก็อดกังวลไม่ได้ว่าต้องไปตักน้ำจากที่ไกล ๆ คงลำบากน่าดู