ตอนที่ 38 เขายังมีเงาความทรงจำฝังใจอยู่บ้าง
ฮั่วเสี่ยวกลัวว่าเธอจะเขียนไม่เป็น จึงเขียนตัวอักษรที่ออกเสียงเหมือนชื่อเจิงเจิงกับฉู่ฉู่ไว้หลายตัวบนกระดาษ
“ดูสิ สองตัวไหน?”
เจียงเนี่ยนแอบขำในใจ คิดว่าฉันก็เป็นคนไม่รู้หนังสือเหมือนกันหรือไง
เธอไม่รีบร้อนชี้ให้ดู แต่อุ้มฉู่ฉู่ไปนั่งข้างเขา
ฮั่วเสี่ยวได้กลิ่นจากตัวเธอ
ไม่ใช่กลิ่นดิน แต่เป็นกลิ่นอ่อนหวานละมุนแบบผู้หญิง หอมจาง ๆ และนุ่มนวล
ฮั่วเสี่ยวรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าระยะห่างระหว่างพวกเขาใกล้ชิดจนชวนให้คิดไปไกล
เขาขยับอุ้มเจิงเจิงเข้าไปด้านในโดยไม่รู้ตัว เว้นที่ว่างไว้ระหว่างกัน
เจียงเนี่ยนสังเกตเห็นตามธรรมชาติ
เธอแอบขำในใจที่เขาทำเป็นวางท่า
เธอแสร้งทำเป็นไม่เห็นท่าทางของเขา แล้วยิ้มถามลูกสาว
“ฉู่ฉู่ หนูรู้ไหมว่าชื่อของหนูเป็นตัวไหน?”
ฉู่ฉู่มองตัวอักษรหลายบรรทัดบนกระดาษ ดวงตาเบิกกว้าง