ตอนที่ 39 ตอนนั้นคุณไม่กลัวเหรอ
เจียงเนี่ยนไม่รู้เลยว่าฮั่วเสี่ยวคิดไปไกลถึงขนาดนั้น ถึงกับเปลี่ยนความประทับใจที่มีต่อเธอไปไม่น้อย
เธอคิดว่าเขายังรังเกียจที่ตัวเองไร้ความสามารถ แถมยังทำให้เขาขายหน้าต่อหน้าลุงผู้ใหญ่ในตระกูลอีก
เพราะหลี่หมิงชวนยื่นมือช่วยก็เพราะเห็นแก่ที่เธอเป็นภรรยาของฮั่วเสี่ยว
ถ้าเรื่องภรรยาของฮั่วเสี่ยวพาลูกหนีภัยแพร่ไปในแวดวงของพวกเขา หน้าตาของตระกูลฮั่วคงเสียหายแน่
ช่างเถอะ เสียหน้าไปแล้ว กู้คืนก็ไม่ได้
ต่อจากนี้คงต้องพยายามสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้มากขึ้น
เธอชี้ชื่อที่เขียนถูกต้องบนกระดาษ สอนลูก ๆ ให้อ่านว่า “เจิงเจิง นี่คือชื่อของลูก”
“ฉู่ฉู่ นี่คือชื่อของลูก”
“แม่ให้คุณครูแก่ ๆ ในหมู่บ้านตั้งชื่อให้พวกหนูนะ มีความหมายด้วย เขาบอกว่าเด็กผู้ชายต้องเป็นวีรบุรุษที่มีกระดูกเหล็ก ส่วนเด็กผู้หญิงต้องสวยงามน่ารักน่าเอ็นดู”
“จำไว้ให้ดีนะ ถ้าต่อไปอยู่ต่อหน้าคนอื่นแล้วยังอ่านชื่อตัวเองไม่ออก เดี๋ยวคนอื่นจะหัวเราะเยาะเอา”
เด็กทั้งสองเบิกตากว้าง รีบเพ่งมองชื่อของตัวเองอย่างตั้งใจ แล้วสูดปากด้วยความตกใจ ตัวอักษรที่ยากที่สุดอีกแล้ว
คราวนี้พวกเขาจำได้ขึ้นใจแล้ว