“ฮึมฮึมฮึม~”
ลูกมังกรเขียวกระโดดเหยาะ ๆ ทุกสามก้าว พลางฮัมทำนองเพลงที่ไม่รู้จัก เดินผ่านไข่มังกรที่ตั้งเรียงอยู่บนพื้นทีละฟอง
เขาฮัมเพลงไปตลอดทาง จนกลับมาหมอบอยู่ตรงหน้าไข่มังกรแดง
เงยหน้าขึ้นมอง ไข่มังกรแดงที่ตั้งอยู่ตรงหน้ายังคงไม่มีความเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ไม่เห็นวี่แววว่าจะแตกออกมาเลย
รอบตัวมีไข่มังกรอีกตั้งมากมาย แต่ไข่มังกรแดงมีเพียงฟองเดียว และเขาก็ชอบฟองนี้ที่สุด
เมื่อเทียบกับไข่มังกรฟองอื่น เศษเปลือกไข่ของมังกรแดงยังมีรสชาติที่ทำให้เขารู้สึกตั้งตารอมากกว่า
“พี่ชาย สู้เขาหน่อยสิ”
คาออสส่งเสียงให้กำลังใจไข่มังกรแดงตรงหน้า ในใจแทบจะรู้สึกเกลียดที่อีกฝ่ายไม่เอาไหนอยู่แล้ว
ไข่ใบนี้จะแตกออกมาให้เร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง? ยังไงก็เป็นไข่สีแดงนะ
ของเขาสีเขียวยังฟักออกมาก่อนเสียอีก
หวังให้ไข่มังกรแดงตอบกลับมาคงเป็นไปไม่ได้อย่างเห็นได้ชัด
พึมพำจบ เขาก็แนบคางลงกับพื้นแล้วหมอบต่อ
พื้นดินที่เป็นฝุ่นในถ้ำแห้งสนิท ไม่ร้อน กลับออกจะเย็นสบายเสียด้วยซ้ำ
อุณหภูมิแบบนี้เหมาะกับมังกรเขียวอย่างเขาพอดิบพอดี อยู่ในระดับสบาย เหมาะแก่การพักอาศัย
เปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ ปิดลง เขาต้องพักฟื้นกำลัง รอผู้โชคดีรายถัดไปอย่างสงบ
“อัน.บีลาทิส.บาโรยาเล็กซ์”
เสียงลูกมังกรตัวน้อยแหลมใสและไร้เดียงสาดังก้องขึ้นอีกครั้งในถ้ำกว้างใหญ่แห่งนี้
พอได้ยินเสียง คาออสก็ลืมตาขึ้นทันที
หัวกลมป้อมของมังกรชูขึ้น
มีงานเข้าแล้ว~!
เขาดันตัวลุกขึ้นด้วยกรงเล็บ กวาดตามองไข่มังกรแดงตรงหน้าอย่างดูแคลน
“พี่ชาย นายมันไม่ไหวจริง ๆ”
พูดจบ เขาก็ใช้กรงเล็บเล็กทั้งสี่ข้างยันตัวขึ้น แล้ววิ่งไปทางต้นเสียงอย่างรวดเร็ว
ฟังจากเสียงแล้ว คราวนี้ตำแหน่งก็อยู่ใกล้มาก
วิ่งผ่านไข่มังกรหลายฟอง ในที่สุดคาออสก็เห็นเป้าหมาย
ไข่มังกรฟองหนึ่งอยู่ตรงหน้าเขา ส่วนยอดแตกออกแล้ว ลูกกลมดำราวกับก้อนถ่านตัวหนึ่งกำลังเกาะเปลือกไข่ที่แตกอยู่ แถมยังแทะเปลือกไข่ด้วย
ที่เรียกว่าก้อนถ่านตัวน้อยก็เพราะมองแวบเดียวก็เห็นว่ามันดำปี๋ แถมลำตัวมังกรยังกลมป้อมอีกต่างหาก
รูปร่างหน้าตาไม่ต่างอะไรจากก้อนถ่านดำเลย แถมลูกมังกรดำตัวนี้ยังตัวเล็กกว่าเขาเสียอีก เมื่อเทียบกับลูกมังกรทั่วไปแล้ว เรียกได้ว่าตัวเล็กน่ารักพอดีมือ
มองก้อนถ่านน้อยที่กำลังหมอบแทะเปลือกไข่อยู่ คาออสก็เร่งความเร็วพุ่งเข้าไปเงียบ ๆ พอถึงเปลือกไข่ เขาก็ยื่นกรงเล็บออกไปคว้าหลังคอของลูกมังกรดำทันที
“กร๊อบ ๆ~”
แอนตั้งหน้าตั้งตาแทะเปลือกไข่ของตัวเอง ตั้งแต่ตอนที่เจาะเปลือกออกมา เธอก็กวาดตามองรอบด้าน และพบความผิดปกติทันที
รังมังกรของแม่มังกรที่ไหนกันจะมีไข่อยู่เป็นสิบฟอง แถมยังรวบรวมไว้ครบทั้งห้าสีแบบนี้ด้วย
ไม่ปกติ นี่ต้องไม่ปกติแน่
เรื่องแม่มังกรอะไรนั่นไม่ต้องไปคิดแล้ว รีบกินให้อิ่ม แล้วผ่านการหลับใหลครั้งแรกเพื่อเพิ่มพลัง นั่นต่างหากคือเรื่องสำคัญ
“หืม?”
เปลือกไข่ในสายตาค่อย ๆ ห่างออกไป
ทำไมเปลือกไข่ถึงลอยห่างออกไปล่ะ?
เธอยืดคอพุ่งงับเปลือกไข่
แต่ก็เอื้อมไม่ถึง ขาดอีกนิดเดียวอยู่เสมอ
อ้าปากงับเท่าไรก็ว่างเปล่า
กรงเล็บเล็กทั้งสี่ข้างสีดำปี๋คว้าคว้าอากาศอยู่สองที
ไม่สิ ทำไมตัวฉันถึงลอยขึ้นมาได้ล่ะ?
พอรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ แอนก็หันหัวมังกรไปมองข้างหลัง
เห็นเจ้าตัวน่ารักน่าเอ็นดูนี่รู้ตัวเสียทีว่ามีบางอย่างผิดปกติและหันมามอง คาออสก็แสยะปากมังกรยิ้มให้ลูกมังกรสาวที่เพิ่งฟักออกมาอย่างเป็นมิตร
แอน: ....
แย่แล้ว...
สิ่งที่กังวลในใจเกิดขึ้นจนได้
หลังฟักออกมาและสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว เธอก็รู้สึกว่าอาจมีมังกรฟักออกมาก่อนแล้ว ตอนนี้ความกังวลนั้นกลายเป็นจริง
มองก้อนถ่านน้อยที่สบตากับเขา แต่กลับเชื่องเกินเหตุ คาออสคิดว่าคราวนี้อาจไม่ต้องลงมือด้วยซ้ำ เขาก้มหน้าเข้าไปใกล้ก้อนถ่านน้อยที่ห้อยอยู่ในกรงเล็บของตัวเอง
“เรามาตกลงกันหน่อยไหม ให้ฉันกินเปลือกไข่ของเธอสักหน่อย ถ้าเธอให้ความร่วมมือ ฉันจะไม่ซ้อมเธอ ว่าไง ฉันดีกับเธอมากใช่ไหม?”
“ทำไมไม่พูดล่ะ?”
คาออสเขย่ากรงเล็บเบา ๆ
ก้อนถ่านน้อยที่ถูกเขาหิ้วไว้ในกรงเล็บก็แกว่งตามไปด้วย
รูม่านตาตั้งของเจ้าตัวดำปี๋กลอกไปมา วินาทีถัดมา แอนก็ทำสีหน้า “หวาดกลัว” เมื่อมองลูกมังกรเขียวตรงหน้า
“ได้ อย่าซ้อมฉันก็พอ”
ดีมาก ก้อนถ่านน้อยตัวนี้รู้จักหลักการที่ว่า คนรู้จักกาลเทศะย่อมเป็นยอดคน
มองดวงตากลมโตสีดำปี๋ของเจ้าตัวในกรงเล็บ
อืม น่ารักอยู่นะ
ความอยากเล่นพลุ่งขึ้นมาทันที คาออสก้มหน้าเข้าไปใกล้อีกครั้ง แล้วยิ้ม “อย่างเป็นมิตร” ให้ก้อนถ่านน้อยที่ตัวเองหิ้วอยู่ในกรงเล็บ
“แล้วเธอว่าฉันดีกับเธอมากไหม?”
แอน: ....
แอนมองเจ้าตัวหน้าด้านตรงหน้า แล้วพยักหน้าหงึก ๆ อย่างอ่อนแรง
“ขอบคุณนะ”
ได้คำตอบที่พอใจแล้ว คาออสก็ถอยหัวกลับ
ถึงในใจจะยังอยากเล่นกับก้อนถ่านน้อยนี่ต่ออีกหน่อย แต่การกินให้อิ่มสำคัญกว่า
เขาสะบัดกรงเล็บที่หิ้วก้อนถ่านน้อยขึ้น
โยน~!
ลูกมังกรดำตัวกลมป้อมถูกโยนลอยขึ้นไปสูงลิ่ว แต่ร่างของเธอกลับพลิกตัวกลางอากาศอย่างคล่องแคล่ว แล้วปรับท่าทางจนลงถึงพื้นได้อย่างมั่นคง
กลิ่นหอมเย้ายวนมังกรลอยมาจากเปลือกไข่ตรงหน้า
คาออสรู้สึกได้ชัดเจนว่าน้ำลายมังกรในปากเริ่มไหลเร็วขึ้นอีกแล้ว
เขาไม่อดทนต่อไป ก้าวกรงเล็บไปข้างหน้าข้างหนึ่ง แล้วทิ้งตัวลงทับเปลือกไข่ ยืดคอยื่นหัวมองผ่านรอยแตกด้านบนลงไป
บริเวณก้นเปลือกไข่มีของเหลวใสแวววาวขังอยู่
น้ำในไข่
ไม่เลว เดี๋ยวก็ได้ดื่มอีกอึกแล้ว
เขาดีใจอยู่ในใจ
ง่ำ~!
อ้าปากงับเปลือกไข่ลงไปคำหนึ่งทันที
เนื้อสัมผัสยังคล้ายมันฝรั่งทอดกรอบอยู่เหมือนเดิม เพียงแต่คราวนี้เปลือกไข่เปลี่ยนจากรสดั้งเดิมเป็นรสยี่หร่า
[กร๊อบ ๆ~]
เขาแทะไล่ลงไปเรื่อย ๆ จนถึงบริเวณที่มีน้ำในไข่
พอดิบพอดี อิ่มเต็มท้อง
กรงเล็บขวาลูบพุงกลมป่องที่นูนขึ้นเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ
เขาอิ่มแล้ว แย่งกินต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร
แต่...
สายตามองของเหลวใสแวววาวตรงหน้า
น้ำในไข่มังกรดำจะมีรสชาติแบบไหนนะ? เขาอดสงสัยขึ้นมาไม่ได้
คาออสยื่นหัวเข้าไปใกล้
ไม่ดื่มมากหรอก แค่ชิมรสชาติคำเดียว แค่คำเดียวเท่านั้น!
เขาหาข้ออ้างให้ตัวเองในใจ แล้วสอดหัวเข้าไปในเปลือกไข่ทันที
[ฟุดฟิด~]
หัวมังกรหยุดอยู่ตรงหน้าน้ำในไข่ รูจมูกใหญ่สองรูสูดดมอย่างแรง
ไม่มีกลิ่น ไม่มีสีไม่มีรส เหมือนน้ำในไข่ของโรยาเมื่อครู่เลย
ดูท่าคงต้องลองชิมสักคำถึงจะรู้รสชาติ
ปากมังกรแยกออกเล็กน้อย ลิ้นน้อยสีชมพูแลบออกมาเลียของเหลวใสเบา ๆ หนึ่งที
รูม่านตาสีเขียวมรกตหดลงทันที
เปรี้ยว ๆ ฝาด ๆ
เขาดึงหัวกลับแล้วแลบลิ้นออกมา
“ถุย ๆๆ~”
กรงเล็บทั้งสองข้างช่วยกันตะกุยลิ้นที่แลบออกมา ราวกับอยากขูดน้ำในไข่ที่เลียเข้าไปออก
รสชาตินี้ชวนให้มังกรหัวหมุนจริง ๆ
จนรสเปรี้ยวบนลิ้นจางลงไปบ้าง คาออสถึงค่อยรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย
หางตาเหลือบมองก้อนถ่านดำที่หมอบนิ่งอยู่ข้าง ๆ มาตลอด
ทำไมน้ำในไข่ของเจ้าตัวนี้ถึงดื่มยากขนาดนี้นะ
เสียโฉมหน้าขนมเนื้อนุ่มน่ากินไปเปล่า ๆ
แต่...
รูม่านตาสีเขียวมรกตหรี่ลง
เขาแสยะปากมังกรใส่ก้อนถ่านน้อยที่หมอบอยู่
“จำชื่อฉันไว้ อากาธา.เทียแมต.ธอร์”
“ถ้าไม่พอใจ ก็รอให้ผ่านการหลับใหลครั้งแรกแล้วมาท้าฉันได้เลย”
แอนสบตาลูกมังกรเขียว แล้วขยับหัวเบา ๆ
“ฉะ...ฉันจะไม่ท้าคุณหรอก”
เสียงเด็กหญิงตัวน้อยฟังนุ่มนิ่มชวนให้รังแก
เป็นเด็กสาวตัวน้อยที่อ่อนหวานจริง ๆ
แต่ด้วยนิสัยแบบนี้ คาออสจึงเหลือบมองก้อนถ่านดำบนพื้นอีกครั้งด้วยสายตาที่หาได้ยาก
ก้อนถ่านดำนี่คงไม่ได้เป็นมังกรโลหะที่สีเพี้ยนหรอกนะ ทำไมถึงไม่มีอารมณ์ฉุนเฉียวสักนิด
แต่ก็ไม่ใช่สิ ด้วยสีดำสนิทขนาดนี้ ต้องเป็นมังกรห้าสีเลือดบริสุทธิ์ร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน
“อ้อ ทำไมล่ะ?”
“ฉัน...ฉันสู้คุณไม่ได้”
ลูกมังกรดำที่หมอบอยู่บนพื้นหดคอ ท่าทางขี้ขลาดสุดขีด
คาออสรู้สึกหมดสนุกขึ้นมาทันที
ก้อนถ่านดำนี่อ่อนหวานชวนให้รังแกเกินไป แกล้งแล้วก็ไม่สนุกเลย
ตอนนี้เขาก็กินอิ่มแล้ว ควรหาที่สักแห่งเพื่อผ่านการหลับใหลครั้งแรก
เขาไม่สนใจก้อนถ่านน้อย ขยับกรงเล็บหมุนตัวเดินจากไปทันที
แอนมองตามแผ่นหลังของลูกมังกรเขียวที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป
รูม่านตาดำสนิทกลมโตหดลงอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นเส้นบาง ๆ ความอ่อนแอในนั้นสลายหายไปหมด เหลือเพียงความดำมืดล้ำลึกที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง
เมื่อแน่ใจว่าลูกมังกรเขียวเดินจากไปไกลแล้วจริง ๆ
แอนก็ยันตัวลุกขึ้นจากพื้น โน้มหัวเข้าไปหาเปลือกไข่ อ้าปากแทะทันที
เธอกินเร็วมาก
ทุกคำเธอแทะเปลือกไข่ชิ้นใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วยัดเข้าปากมังกร เคี้ยวสองที ก่อนเริ่มกลืนลงไปทันที
ถ้าเมื่อครู่เธอขัดขืน ก็มีแต่จะปลุกความสนใจของลูกมังกรเขียวขึ้นมา แต่ถ้าไม่ขัดขืน เขาก็จะเบื่อ
ข้อเท็จจริงก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
ส่วนเรื่องแก้แค้น....
ท่าทางหยิ่งผยองของลูกมังกรเขียวเมื่อครู่ดูจงใจแสดงออกมาเสียขนาดนั้น
ชื่อที่เขาบอกมา ส่วนใหญ่คงไม่ใช่ชื่อของตัวเอง
แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ เธอจำกลิ่นของลูกมังกรเขียวตัวนั้นได้แล้ว จากร่องรอยที่เหลืออยู่บนเปลือกไข่ตรงที่เขาแทะกินไปเมื่อครู่