เธอจับมือเซินถังไว้ ดวงตาเป็นประกาย
“โลกกลมจริง ๆ! กลมเหลือเกิน! ตอนที่เรารู้จักกันทางตะวันตกเฉียงเหนือ ใครจะไปคิดว่าน้องสาวของเธอจะเป็นฉืออันที่ฉันตามหามาตั้งหลายปี!”
เซินเหยาลุกขึ้นยืนได้จังหวะพอดี
“พี่ถังถัง?” น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล แสร้งทำเป็นประหลาดใจ “พี่ก็มาที่เมืองหลวงด้วยเหรอ?”
เซินถังมองเธอ
เซินเหยาเคยถูกแม่ของจ้าวเปิดโปงเรื่องจัดฉากเหตุการณ์หนูตายด้วยตัวเองที่หน้าโรงเรียนมัธยมปลายบุตรหลานทหาร จนถูกควบคุมตัวหนึ่งเดือน
ผ่านไปแค่ไม่กี่เดือน เธอกลับพลิกตัวกลายเป็นน้องสาวของกู้เนี่ยนฉือ นั่งอยู่ในห้องรับแขกของตระกูลกู้เสียแล้ว?
“ใช่” เซินถังตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “มาร่วมการแข่งขันระดับประเทศ”
“พี่ถังถังเก่งจังเลย” เซินเหยาพูดยิ้ม ๆ “พี่เนี่ยนฉือเล่าเรื่องที่พวกพี่เลี้ยงกุ้งให้ฉันฟังแล้ว การแข่งขันระดับประเทศเลยนะ—สุดยอดจริง ๆ”
กู้เนี่ยนฉือยังคงตื่นเต้น จึงไม่ทันได้ยินคำเหน็บแนมแฝงในน้ำเสียงของเธอ “นั่นสิ! โครงการของถังถังก็ผ่านแล้วด้วย นับเป็นข่าวดีสองต่อเลย”
เซินเหยายิ้มกว้างเต็มหน้า “พี่สาวเก่งจัง ไม่เหมือนฉัน สอบเข้ามหาวิทยาลัยยังทำได้ไม่ดีเลย”
“ไม่เป็นไร ปีหน้าค่อยสอบใหม่ก็ได้” กู้เนี่ยนฉือปลอบ “เธออ่านหนังสือทบทวนอยู่บ้าน ให้พ่อหาครูที่เก่งที่สุดมาติวให้ รับรองว่าสอบติดแน่!”
พูดจบก็เชิญเซินถังไปนั่งบนโซฟา แล้วรินชาให้ลู่เหยี่ยนจือ
“มา ๆ นั่งก่อน หลายวันก่อนฉันได้ยินว่าการแข่งของพวกเธอจบแล้ว ตั้งใจว่าจะไปหา แต่คิดว่าพวกเธออาจมีธุระอย่างอื่นเลยไม่ได้ไป วันนี้กินข้าวที่นี่กันไหม? เซินเหยาเพิ่งมาถึงเมื่อไม่กี่วันก่อน พ่อแม่ดีใจกันใหญ่เลย”