“เยว่เยว่”
ถงเยว่กำลังจ้องเนื้อวัวในตู้โชว์อยู่ เสียงผู้ชายที่คุ้นเคยก็ดังมาจากด้านหลัง
ถงเยว่ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พอเห็นคนที่มาเยือนก็ชะงักไปอย่างไม่ทันตั้งตัว
หวังจื่อหาว!
ถงเยว่ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญมาเจอเขาในสถานที่แบบนี้
โลกช่างกลมจริง ๆ
เห็นเขาถือบุหรี่หนึ่งกล่องอยู่ในมือ เธอก็เข้าใจขึ้นมาทันที
หวังจื่อหาวเป็นลูกชายของคุณลุงหวัง
ก่อนที่ตระกูลถงจะล้มละลาย ทั้งสองครอบครัวตกลงกันไว้แล้วว่าจะจัดให้พวกเขาดูตัว
ฟังดูเหมือนดูตัว แต่ความจริงก็คือการจัดการเรื่องแต่งงานนั่นเอง
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าตระกูลถงจะล้มละลาย
แม้คุณลุงหวังจะชอบถงเยว่มากและยืนกรานให้เธอไปดูตัว แต่คำพูดที่เธอได้ยินนอกห้องส่วนตัวในวันนั้นก็ทำให้เธอตัดสินใจถอยออกมา
ทั้งสองรู้จักกันในงานเลี้ยงเมื่อครึ่งปีก่อน
พวกเขาคุยกันถูกคอ นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายในแวดวงเดียวกันเอาใจใส่เธอถึงเพียงนั้น ทั้งสองต่างมีใจให้กันอยู่บ้างอย่างคลุมเครือ
แต่ก็แค่นั้น
ตอนนี้ถงเยว่รู้สึกว่าเธอกับหวังจื่อหาวเป็นคนละโลกกัน
ท่าทีของเธอจึงห่างเหินเป็นพิเศษ
หวังจื่อหาวขยับเข้ามาใกล้อีกสองสามก้าว
เขาห้ามตัวเองไม่ให้จ้องใบหน้าของถงเยว่ไม่ได้ แววตาค่อย ๆ ร้อนแรงขึ้น
“เยว่เยว่ วันนั้นเธอไม่ได้มาดูตัวเหรอ ตอนนี้สบายดีไหม?”
มือที่ถงเยว่กำกระเป๋าไว้ค่อย ๆ กำแน่นขึ้น เล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ
เธอมองเขาด้วยสีหน้าเป็นปกติ “วันนั้นฉันไม่ได้ไปจริง ๆ ตอนนี้ฉันสบายดี”
ความเย็นชาของเธอทำให้หวังจื่อหาวเจ็บปวด
ตอนนี้ไม่มีเงินแล้ว ทำไมท่าทีถึงยิ่งแข็งกร้าวขึ้นนะ
เมื่อก่อนเวลาคุยกับเขาเธอยังเขินอาย แต่ตอนนี้ในสายตาที่มองเขากลับไม่มีเยื่อใยแม้แต่น้อย
ที่จริงวันดูตัววันนั้น หวังจื่อหาวก็ไม่ได้ไปเหมือนกัน