ผู้ช่วยของกู้หมิง เสี่ยวหวัง ซื้อยาสมุนไพรจีนไว้เรียบร้อย แล้วรีบมาถึงใจกลางเมืองด้วยความเร็วสูงสุด ก่อนจะยื่นยาให้เขาด้วยตัวเอง
“คุณกู้ ซื้อยาพวกนี้ไปทำไมครับ?” เสี่ยวหวังถามพลางสังเกตสีหน้าของกู้หมิง อยากมองหาร่องรอยอะไรบางอย่าง
สุขภาพของคุณกู้บ้านเขาแข็งแรงขนาดนี้ ยังต้องใช้ของพวกนี้อีกหรือ?
“เรื่องของฉัน นายมีสิทธิ์มายุ่งด้วยหรือ?” กู้หมิงเหลือบตามองเขาเขม็ง ทำเอาเสี่ยวหวังหุบปากฉับ
ฮึ! ในที่สุดก็ทนไม่ไหวแล้วสินะ
ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนไหนโชคดีขนาดนั้น ถึงได้เข้าตาคุณกู้!
กู้หมิงถือถุงยาเดินกลับไปยังร้านกาแฟอย่างกระตือรือร้น
พอถงเยว่เห็นเขากลับมา ก็รีบลุกขึ้นยืน มองยาที่อยู่ในมือเขาแล้วเอื้อมไปรับ
“ยานี่ใช่ไหม? มันวิเศษขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ใช่” กู้หมิงตอบอย่างจริงจัง “หมอคนนี้เก่งมาก เธอเอากลับไปให้เขากินดูก่อน ถ้าได้ผลดี ฉันจะให้คนไปจัดมาเพิ่มอีกสักหลายชุด”
ถงเยว่กำถุงกระดาษแน่น รู้สึกกระดากใจอยู่ไม่น้อย
“ขอบคุณนะ เรื่องนี้ยังต้องให้คุณเป็นห่วงอีก ถ้าวันนี้คุณไม่บอก ฉันคงยังไม่รู้เรื่องอยู่เลย เฮ้อ...”
“ไม่เป็นไร” กู้หมิงโบกมือ “เราเป็นเพื่อนกัน เรื่องแค่นี้เอง”
“แต่พอกลับไปแล้ว อย่าเพิ่งบอกเขานะ ถ้ารู้ว่าฉันเป็นคนซื้อ เขาคงไม่ยอมกิน
เธอเอาไปใส่ในน้ำแกงให้เขาดื่มก็พอ พอได้ผลแล้วค่อยบอกเขา”
ถงเยว่ตั้งใจฟังคำแนะนำของเขา