หลูฉางเฟิงเห็นเซิ่งอันหนิง จึงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการทักทาย
โจวชื่อซวินวางกระดาษในมือลง แล้วมองเซิ่งอันหนิง “เช่าบ้านเรียบร้อยแล้วหรือ”
เซิ่งอันหนิงพยักหน้า เดินไปหยิบกระบอกน้ำชาของโจวชื่อซวินมาดื่มสองอึก “อยู่แถวนี้เอง ไม่ไกลหรอก บ้านสองห้องเดือนละห้าหยวน แต่ละห้องกว้างยี่สิบกว่าตารางเมตร ถือว่ากว้างทีเดียว”
ขณะพูด เธอก็เหลือบมองกระดาษสองสามแผ่นในมือโจวชื่อซวินอย่างอยากรู้อยากเห็น ไม่รู้ว่าคราวนี้หลูฉางเฟิงนำข่าวอะไรมาอีก
โจวชื่อซวินเห็นเซิ่งอันหนิงสงสัย จึงยื่นกระดาษให้เธอตรง ๆ “เป็นประวัติบางส่วนของโจวลู่หมิง”
เซิ่งอันหนิงไม่เกรงใจ รับมาแล้วกวาดตาอ่านคร่าว ๆ ในนั้นมีประวัติของโจวลู่หมิงตั้งแต่เด็กจนโต รวมถึงประวัติโดยย่อของหูหลิงผู้เป็นภรรยา
หลูฉางเฟิงพูดต่อ “ครอบครัวฝ่ายภรรยาของโจวลู่หมิงในจิงเชิงก็มีฐานะอยู่บ้าง ปู่ของภรรยาเขากับท่านลุงโจวเป็นสหายร่วมรบกันมานาน เพียงแต่ลูกหลานตระกูลหูไม่เอาไหน ไม่มีใครโดดเด่นสักเท่าไร”
โจวชื่อซวินคิดว่าข้อมูลเหล่านี้ก็เพียงพอแล้ว “ฉันอยากตรวจสอบข้อมูลทั้งหมดของโจวหลวนเฉิงกับโจวลู่หมิงเมื่อสามปีก่อน นายยังจำเรื่องที่หมู่บ้านเสี่ยวจายเมื่อสามปีก่อนได้ไหม”
หลูฉางเฟิงย่อมจำได้ ครั้งนั้นโจวชื่อซวินได้รับบาดเจ็บสาหัส ภายหลังจึงจำต้องถอนตัวออกมา “นายคิดว่าครั้งนั้นมีปัญหาเกิดขึ้นในหมู่พวกเราหรือ”
โจวชื่อซวินส่ายหน้า “ถ้าคาดเดาไม่ผิด คนที่อยู่เบื้องหลังก็น่าจะเป็นโจวลู่หมิง! ปีนั้นเขากับโจวหลวนเฉิงต่างอยู่แถวหมู่บ้านเสี่ยวจาย วันที่ฉันบาดเจ็บกับวันที่โจวหลวนเฉิงเสียชีวิตห่างกันแค่วันเดียว”