เซิ่งอันหนิงสะดุ้งเฮือก แผ่นดินไหวหรือ? ทำไมจู่ ๆ ถึงเกิดแผ่นดินไหวขึ้นมาได้?
สีหน้าของโจวหนานกวางพลันเปลี่ยนไป เขาหันขวับมองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ “ห้องทดลองอยู่ในภูเขาทางตะวันออกเฉียงใต้ใช่ไหม?”
โจวเฉาหยางได้ยินแล้วก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ใจพลันวูบไหว “หรือว่า...พี่ใหญ่เกิดเรื่องแล้ว?”
โจวหนานกวางขมวดคิ้วมองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ไกลออกไปมองเห็นกลุ่มควันดำลอยขึ้นมา
เซิ่งอันหนิงไม่เข้าใจ แต่เห็นสีหน้าของโจวหนานกวางกับโจวเฉาหยางแล้ว หัวใจก็เต้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ “เกิดอะไรขึ้น?”
โจวหนานกวางมองโจวเฉาหยาง “พาฉันไปที่หน่วยงานของพวกเธอ ฉันต้องพบผู้บังคับบัญชา”
ถ้าเขาคาดเดาไม่ผิด คงเกิดระเบิดครั้งใหญ่จนภูเขาถล่มลงมา
เซิ่งอันหนิงไม่มีเวลาคิดมาก รีบตามโจวเฉาหยางกับโจวหนานกวางไปที่หน่วยงาน ส่วนจงเหวินชิงเองก็หาได้พูดอะไรไม่ ระหว่างทางเอาแต่ขมวดคิ้ว
หน่วยงานของโจวชื่อซวินอยู่ไกลพอสมควร ต้องเดินเท้าไป ตั้งอยู่เชิงเขา ประตูเหล็กไม่มีป้ายบอกอะไรสักอย่าง แถมยังดูทรุดโทรมอยู่บ้าง
เดินผ่านประตูเข้าไปไกลมากกว่าจะถึงห้องทำงานของโจวชื่อซวิน มองเผิน ๆ ก็ไม่ต่างจากโรงงานทั่วไป แต่พอเดินลึกเข้าไปอีกสักระยะจึงจะพบว่าภายในมีพื้นที่ซ่อนอยู่อีกมาก
ทว่าเซิ่งอันหนิงกับพวกเดินต่อเข้าไปไม่ได้ แม้แต่โจวหนานกวางก็ไม่ได้รับอนุญาต
จงจื้อกัวได้ยินเสียงระเบิดแล้วรีบมาถึง กำลังดูแผนที่กับหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยอีกหลายคน สีหน้าเคร่งเครียดเจือความโกรธ
“ทำไมถึงเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ระหว่างทางเกิดระเบิดขึ้นได้ยังไง? ปกติพวกคุณตรวจตรากันยังไง?”