สีหน้าของโจวลู่หมิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจอย่างรวดเร็ว “จริงเหรอครับ? ครั้งก่อนเฉาหยางก็บอกว่าเจอคนที่หน้าตาคล้ายหลวนเฉิง พวกคุณเจอกันหรือเปล่าครับ?”
พูดมาถึงขั้นนี้แล้ว โจวหนานกวางเห็นว่าปิดบังต่อไปไม่ได้ จึงให้โจวลู่หมิงนั่งลง แล้วเล่าเรื่องที่เขากับโจวชื่อซวินถูกสลับตัวกันตั้งแต่ต้นจนจบ
โจวลู่หมิงลุกพรวดขึ้นมาอย่างไม่อยากเชื่อ “พ่อพูดจริงเหรอครับ? เรื่องนี้ไม่มีอะไรเข้าใจผิดใช่ไหมครับ?”
โจวหนานกวางส่ายหน้า “เรื่องจริง แม่ของเธอก็ไปหมู่บ้านเหอวานแล้ว ได้พบพ่อแม่แท้ ๆ ของเธอ พวกเขาก็ยอมรับเรื่องนี้แล้ว”
จงเหวินชิงถุยน้ำลายออกมาทันที “ถุย! ฉันไม่ใช่แม่ของเธอ แม่ของเธอคือจูกุ้ยฮวา พ่อของเธอคือโจวหมั่นชาง กลับไปหาพวกเขาซะ รีบกลับไป ฉันจะเอาลูกชายของฉันคืนมา”
โจวหนานกวางจับข้อมือจงเหวินชิงไว้แน่น กลัวว่าเธอจะทำอะไรลงไปโดยไม่คิด แล้วหันไปพูดกับโจวลู่หมิง “ตอนนี้เราสืบเรื่องจนกระจ่างแล้ว เราจะรับชื่อซวินกลับมา”
ลูกของตระกูลโจวย่อมควรกลับมาอยู่ตระกูลโจว
จู่ ๆ สีหน้าของโจวลู่หมิงก็ซีดเผือดราวกับสิ้นหวัง ที่จริงเขารู้อยู่ก่อนแล้วว่าคนตระกูลโจวให้ความสำคัญกับสายเลือดมาโดยตลอด และเมื่อถึงเรื่องใหญ่ พวกเขาก็มักรักษาความเยือกเย็นและเย็นชาได้เกินกว่าคนทั่วไป
ดังนั้นหากพวกเขารู้เรื่องโจวชื่อซวินเข้า ก็ต้องรับเขากลับบ้านแน่นอน ส่วนเขาก็ต้องกลับไปที่หมู่บ้านนั้น เพื่อยอมรับพ่อแม่บ้านนอกคู่นั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลโจวยังจะจัดงานเลี้ยงและออกประกาศ เพื่อชี้แจงตัวตนของโจวชื่อซวิน