ถ้าเซิ่งอันหนิงรู้ว่าแค่ออกมาเดินเล่นซื้อของก็จะถูกจับเป็นตัวประกัน เธอคงไม่ยอมออกจากบ้านเด็ดขาด
คนร้ายจากด้านหลังรัดคอเธอแน่น มีดสั้นเย็นวาบจ่ออยู่ที่ลำคอ นอกจากจะตกใจจนแทบสิ้นสติแล้ว เธอยังหมดแรงจะบ่นอะไรด้วยซ้ำ
การข้ามเวลามาครั้งนี้ของเธอช่างเคราะห์ร้ายเหลือเกิน เมื่อวานเกือบถูกปิดปากจนตาย วันนี้ก็ถูกจับเป็นตัวประกันอีก
แบบนี้เธอจะใช้ชีวิตดี ๆ ในยุคนี้ได้ไหมนะ
แล้วครั้งนี้จะเป็นเพราะโจวชื่อซวินอีกหรือเปล่า
หลิวเหมยถูกผลักไปด้านข้าง ตกใจจนร้องไม่ออก ผู้คนรอบ ๆ แตกฮือหนีไปในพริบตา คนขวัญอ่อนต่างถอยห่างออกไปไกล
เซิ่งอันหนิงเอนตัวไปด้านหลังตามแรงของคนร้าย จ้องหลิวเหมยตาเขม็ง ส่งสัญญาณเงียบ ๆ ให้เธอกลับไปตามโจวชื่อซวิน
คนแรกที่เธอนึกถึงก็คือโจวชื่อซวิน
โชคดีที่หลิวเหมยไม่ได้โง่ ในที่สุดก็เข้าใจความหมายของเซิ่งอันหนิง จึงวิ่งโซเซออกไปตามโจวชื่อซวิน
ตำรวจมาถึงอย่างรวดเร็ว รถจักรยานยนต์พ่วงข้างหลายคันล้อมเซิ่งอันหนิงกับคนร้ายเอาไว้
คนร้ายแนบตัวติดกำแพง โดยมีเซิ่งอันหนิงบังอยู่ด้านหน้า ตำรวจจึงยังลงมือไม่ได้ ทำได้เพียงตะโกนให้เขาใจเย็น และบอกว่ามีเรื่องอะไรก็พูดออกมาได้
จากบทสนทนาที่โต้ตอบกันไปมา เซิ่งอันหนิงก็เข้าใจว่าเรื่องนี้เกิดจากความแค้นเก่าเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เลขาพรรคแย่งภรรยาของเขาไป
ในเวลานั้นเขาได้แต่โกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไร หลังเรื่องวุ่นวายสงบลง ชายคนนั้นก็คิดจะโค่นเลขาพรรค จึงไปร้องเรียนทุกที่ แต่ไม่มีใครสนใจ
ส่วนเลขาพรรคก็รู้จักปรับตัวตามสถานการณ์ จนถึงตอนนี้ก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย