[ฉันคิดว่าถ้าได้รับคัดเลือกพิเศษก็ไม่ต้องแข่งขันกับใคร จึงสุดฝีมือออกข้อสอบได้คะแนนเต็ม เรื่องนี้เป็นสาเหตุหรือเปล่านะ]
[ซวี่หยวนนั่งยองอยู่ข้างโต๊ะของฉัน เธอพยายามจะเช็ดตัวอักษรบนโต๊ะให้ออก แต่มันสลักไว้ ลบไม่ออกหรอก]
[ซวี่หยวนร้องไห้]
ทุกคนต่างเงียบงัน ชัดเจนว่านี่คือการกลั่นแกล้งในโรงเรียนอย่างแท้จริง
หลินซุ่ยอานพลิกหน้ากระดาษอย่างรวดเร็ว เนื้อหาต่อจากนี้ตรงกับที่เธอเดาไว้ มีคนเริ่มกลั่นแกล้งเธอสารพัดวิธี บ้วนน้ำลายลงขวดน้ำของเธอ วาดมั่วลงบนหนังสือของเธอ ทิ้งการบ้านของเธอจนถูกหักคะแนน......
แต่เพราะเธอไม่มีหลักฐานที่จับต้องได้ ผู้ปกครองจึงไม่เคยออกมาเคลื่อนไหว พอครูออกมาเตือนสติแล้ว คนที่รังแกเธอกลับทวีความรุนแรงขึ้น คนมากมายขนาดนั้น มีเพียงซวี่หยวนคนเดียวที่ช่วยเธอ แต่ซวี่หยวนที่ช่วยเธอก็ต้องถูกรังแกตามไปด้วย ภายหลังเธอจึงเริ่มเว้นระยะห่างกับซวี่หยวนเพื่อไม่ให้เป็นภาระ
ในเวลาเดียวกัน เธอเริ่มตั้งใจทำให้ตัวเองถูกหักคะแนน สอบแย่ ถูกวิจารณ์ แต่สถานการณ์ก็ไม่ดีขึ้น กลับเพราะผลการเรียนแย่ลง เธอต้องเจอแรงกดดันซ้อนจากทั้งผู้ปกครองและครู
[6 ธันวาคม]
[ซวี่หยวนแอบติดกล้องวงจรปิดไว้บนตัวฉันเมื่อไหร่ไม่รู้ ฉันได้หลักฐานมาแล้ว!]
[แต่ไม่มีใครใยดีกับข้อเรียกร้องของฉันเลย]
[ฮาฮาฮาฮาฮาฮา ผลสุดท้ายกลับมีแค่ขอโทษฉัน?! ฉันเห็นชัดเจนว่าความเจ็บปวดในสายตาของคนที่รังแกฉันไม่เพียงไม่ลดลง แต่ยิ่งเพิ่มขึ้นอีก ฉันควรทำยังไง?]