หลินซุ่ยอานยกมือขึ้น “อีวานนา ล่องหน”
พลังวิญญาณแผ่ออกอีกครั้ง ร่างของทุกคนก็หายไปจากภาพบนหน้าจอ
หลินซุ่ยอานหยิบสมุดบันทึกเล่มนั้นออกจากมิติส่วนตัว แล้วถามโรนว่า “ไปเจอที่ไหน”
โรนเอียงตัวเข้ามาใกล้ “ห้องสมุดถู”
“ห้องสมุด” ลีน่าช่วยแก้สำเนียงให้อย่างอดกลั้นไม่ไหว
“ได้” โรนพยักหน้า “ห้องสมุดถู”
ลีน่า: ......ช่างเถอะ
หลินซุ่ยอานเปิดสมุดบันทึก ทุกคนก้มหน้าล้อมรอบมาดู
หน้าแรก ลายมือเรียบร้อยเป็นระเบียบ
[วันที่ 1 กันยายน ฟ้าปลอด]
[วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันเข้าเรียนโรงเรียนซานเห่า คุณครูบอกฉันว่าต้องพัฒนารอบด้านทั้งคุณธรรม ความรู้ และร่างกาย ถึงจะเป็นนักเรียนดีเด่นสามด้านได้]
[คุณธรรม ความรู้ กีฬา ห้ามขาดสักด้าน การประเมินเป็นแบบต่อเนื่อง คลุมทั้งภาคเรียน]
[ฉันจำได้แล้ว ฉันต้องได้ประกาศนียบัตรเกียรติคุณนักเรียนดีเด่นสามด้านให้ได้]
หลินซุ่ยอานพลิกไปหน้าที่สอง
[วันที่ 8 กันยายน]
[สอบย่อยครั้งแรกในห้อง ภาษาจีนได้ 92 คะแนน คณิตได้ 87 คะแนน คุณครูชมฉันว่าพื้นฐานดีมาก]
[เพื่อนร่วมโต๊ะชื่อซวี่หยวน เป็นคนช่างพูดมาก สอบไม่ค่อยดี ขอร้องให้ฉันติวให้ ฉันก็ตอบตกลง]
[เธอดีใจส่งเสียงร้องแล้วก็โอบกอดฉัน โธ่เอ๊ยฉันแทบไม่ทันหายใจ]
[เธอติดหนืดจริง ๆ เลย!]
“ซวี่หยวน?” หลินซุ่ยอานละล่ำละลัก
เสี่ยวหยูเงยหน้ามองหลินซุ่ยอาน “คุณอานเสิน เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”
“ซวี่หยวนคือเพื่อนร่วมโต๊ะของฉัน แล้วเพื่อนร่วมโต๊ะของฉันจำได้ว่าเคยมีเพื่อนร่วมโต๊ะอีกคนหนึ่งชื่อโจวเสี่ยวหยา ทีนี้สมุดบันทึกเล่มนี้อาจเป็นของโจวเสี่ยวหยาก็ได้” เธอรู้สึกได้ในสัญชาตญาณ