สวี่เยวี่ยนหลุดหัวเราะพรืดออกมา
“เมื่อ 3 ปีก่อน ซ่งจิ่งเซินเป็นเจ้าชายนิทราที่ปลุกยังไงก็ไม่ตื่น ต้องมีคนคอยดูแลใกล้ชิด ฉันเหมาะที่สุด
พวกคุณบังคับให้ฉันแต่งงาน
ฉันดูแลเขาอยู่ 3 ปี จนเขาฟื้นขึ้นมา
แล้วคุณก็พูดว่าสวี่เจียวเจียวกับเขาเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก เป็นคู่ที่เกิดมาคู่กัน ส่วนฉันเป็นมือที่สาม
ฉันไปแทรกกลางพวกเขาตรงไหนกัน?
ฉันถูกขังอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลซ่ง ออกไปไหนไม่ได้ พวกคุณยึดเอกสารประจำตัวของฉันไปทั้งหมด ไม่ให้เงินฉันสักแดง แถมยังแอบไปจดทะเบียนสมรสกับซ่งจิ่งเซินโดยไม่บอกฉัน
เขาเป็นเจ้าชายนิทรา เมื่อ 3 ปีก่อนยังหมดสติไม่ฟื้น แล้วใบทะเบียนสมรสนี่ใครเป็นคนไปทำกันแน่?
ไม่ตระกูลสวี่ก็ต้องตระกูลซ่งที่ติดสินบนเจ้าหน้าที่รัฐให้ดำเนินการออกเอกสารอย่างผิดกฎหมาย”
หลังสวี่เยวี่ยนพูดจบ ใบหน้าของสวี่ถิงโจวก็ซีดเผือด
“เธอ... เธอนี่หาเรื่องไม่รู้จักจบจริง ๆ!
ตอนนั้น ตอนนั้นพี่เจียวเจียวเห็นว่าเธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของตระกูลสวี่ ถึงได้ยกงานแต่งนี้ให้เธอต่างหาก”
“อ้อ แล้วไงต่อ?” สวี่เยวี่ยนย้อนถาม
“ตอนซ่งจิ่งเซินยังไม่ฟื้น เธอก็เป็นคนสวยจิตใจดี ใจกว้าง และวางตัวเหมาะสม ยกงานแต่งให้ฉัน
พอซ่งจิ่งเซินฟื้น สวี่เจียวเจียวก็นึกขึ้นได้ว่าพวกเขารักกันลึกซึ้ง ไม่ยอมยกให้แล้ว
อะไรนะ?
ตอนนั้นเธอเป็นลูกสาวตัวปลอม แต่ตอนนี้กลายเป็นลูกสาวตัวจริงแล้วหรือไง?”
สวี่ถิงโจวถูกสวี่เยวี่ยนพูดจนหาคำมาโต้ไม่ทันอยู่พักหนึ่ง
เขาจ้องสวี่เยวี่ยนเขม็ง “เธอ... เธอ... เธอนี่หาเรื่องไม่รู้จักจบจริง ๆ”
สวี่เยวี่ยนมองสวี่ถิงโจวด้วยแววรังเกียจ ก่อนหันไปพูดกับตำรวจที่ยืนอ้าปากค้างดูเรื่องสนุกอยู่ข้าง ๆ ว่า “คุณตำรวจคะ ฉันต้องการแจ้งความ
ข้อแรก ตระกูลซ่ง พ่อแม่ของซ่งจิ่งเซินกักขังฉันไว้ในคฤหาสน์บนเนินเขาของตระกูลซ่งตลอด 3 ปี บังคับให้ฉันดูแลซ่งจิ่งเซินที่เป็นเจ้าชายนิทรา
ถ้าฉันไม่ทำงาน พวกเขาก็ไม่ให้ข้าวฉันกิน
ตลอด 3 ปีนี้ ฉันไม่ได้ก้าวออกจากคฤหาสน์ตระกูลซ่งแม้แต่ก้าวเดียว
ปกติพวกเขาก็พูดจาดูถูกเหยียดหยามฉัน แถมยังปล่อยให้แม่บ้าน คนสวน และผู้ดูแลผู้ป่วยในคฤหาสน์ด่าทอหรือลงมือตบตีฉันตามใจชอบ
กล้องวงจรปิดในคฤหาสน์เป็นพยานได้ค่ะ”
สวี่เยวี่ยนขอยืมกระดาษกับปากกาจากพยาบาลที่อยู่ข้าง ๆ แล้วเขียนรหัสบัญชีคลาวด์ลงไป ข้างในมีคลิปกล้องวงจรปิดจากคฤหาสน์ตระกูลซ่งตลอด 3 ปีที่ผ่านมา
นี่คือไพ่ตายที่เจ้าของร่างเดิมเก็บไว้ช่วยชีวิตตัวเอง
เดิมทีเธอคิดว่าจะหาทางเอาเอกสารประจำตัวกลับคืนมาหลังออกจากคฤหาสน์ แล้วจากนครเซิ่งจิงไปให้เด็ดขาด
ต่อไปจะได้ใช้ชีวิตคนเดียวอย่างสงบ หากตระกูลสวี่หรือตระกูลซ่งยังตามรังควาน ก็จะใช้คลิปกล้องวงจรปิดในคฤหาสน์ข่มขู่พวกเขา
ไม่คิดเลยว่าเธอจะออกไปจากที่นั่นไม่ได้ด้วยซ้ำ...
“นี่บัญชีและรหัสผ่านของพื้นที่เก็บข้อมูลออนไลน์ค่ะ” สวี่เยวี่ยนยื่นกระดาษให้ตำรวจ
เธอพูดต่อว่า “ข้อสอง ตระกูลสวี่กับตระกูลซ่งบังคับให้ฉันแต่งงานกับซ่งจิ่งเซินที่เป็นเจ้าชายนิทราไปแล้ว
แถมยังไปจดทะเบียนสมรสกันด้วย
เอกสารเป็นของจริง
ตอนจดทะเบียน ซ่งจิ่งเซินเป็นเจ้าชายนิทรา รายงานประวัติการรักษาของโรงพยาบาล รวมถึงแพทย์กับพยาบาลเป็นพยานได้
พวกเขาเข้าข่ายดำเนินการผิดระเบียบ หรือไม่ก็ให้สินบน
ข้อสาม ฉันถูกทารุณกรรมมาตั้งแต่เด็ก ฉันต้องการฟ้องพ่อแม่บุญธรรม
เพื่อนบ้านในหมู่บ้านที่ฉันอาศัยอยู่กับคุณครูเป็นพยานได้ โรงพยาบาลในท้องถิ่นก็มีประวัติการรักษาตอนฉันถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสและต้องเข้าโรงพยาบาล
ตอนนั้นตำรวจในพื้นที่ก็เคยเข้ามาไกล่เกลี่ย
ตอนฉันอายุ 9 ขวบ พวกเขาบังคับให้ฉันเลิกเรียน ฉันจึงเรียนไม่จบการศึกษาภาคบังคับ พวกเขาไม่ได้ทำหน้าที่รับผิดชอบ
สุดท้าย ฉันขอฟ้องสวี่ถิงโจวในข้อหาหมิ่นประมาท”
หลังสวี่เยวี่ยนพูดจบ บรรยากาศในที่เกิดเหตุก็เงียบงันอย่างประหลาด
นักดับเพลิงดับไฟเรียบร้อยแล้ว ต่างพากันมายืนเรียงแถวอยู่ด้านหลังสวี่เยวี่ยน
เด็กสาวคนนี้น่าสงสารเกินไปแล้ว
ตำรวจหญิงสองนายเดินเข้ามายืนขนาบข้างสวี่เยวี่ยน
ตำรวจหญิงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “คุณหนูสวี่ ไม่ต้องกังวลนะคะ พวกเราจะตรวจสอบเรื่องที่คุณแจ้งมาทีละข้อ
ตำรวจไม่ยอมรับการกระทำที่ฝ่าฝืนกฎหมายและระเบียบแม้แต่น้อย
เพื่อความปลอดภัยของคุณ กรุณากลับไปสถานีตำรวจกับพวกเราค่ะ”
“ฉันอยากได้เอกสารประจำตัวคืนค่ะ ฉันมีบัตรประชาชนอยู่ใบหนึ่ง แต่ถูกคนของตระกูลสวี่ยึดไปเมื่อ 3 ปีก่อน
อีกเรื่องหนึ่ง มือถือของฉันถูกพวกเขาทุบจนแตก ชดใช้ให้ได้ไหมคะ?
เรื่องนี้ฉันไม่มีหลักฐาน...” สวี่เยวี่ยนพูด
“ฉันช่วยคุณยื่นขอทำบัตรประชาชนใบใหม่ได้ค่ะ
ตอนนี้คฤหาสน์ถูกไฟไหม้จนเป็นแบบนี้แล้ว เข้าไปหาบัตรประชาชนไม่ได้” ตำรวจหญิงตอบ
“ห้องของฉันอยู่ที่ชั้นใต้ดินด้านเหนือสุด ดูจากสภาพแล้วน่าจะไม่ถูกไฟไหม้ค่ะ” สวี่เยวี่ยนกล่าว
เธอรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่ามีของสำคัญบางอย่างอยู่ในห้องนั้น เธอต้องเข้าไปให้ได้
“ผมจะเข้าไปหาเป็นเพื่อนคุณ จากที่เห็นตอนนี้ ทางด้านเหนือไม่มีความเสี่ยงจะพังถล่มครับ” หัวหน้าหน่วยดับเพลิงก้าวออกมาพูด
“ขอบคุณค่ะ” สวี่เยวี่ยนกล่าวขอบคุณ
ตำรวจหญิงพยักหน้า
สวี่เยวี่ยนเดินไปยังห้องใต้ดินทางเหนือพร้อมกับหัวหน้าหน่วยดับเพลิง
สวี่ถิงโจวเหมือนเพิ่งได้สติ เขากรีดร้องออกมา “สวี่เยวี่ยน เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย!
ใครอนุญาตให้เธอแจ้งความ!
รีบกลับมานี่ แล้วถอนแจ้งความเดี๋ยวนี้!
เชื่อไหมว่าพ่อแม่กลับมาแล้วจะตีเธอให้ตาย!”
“คุณสวี่ นี่คุณกำลังข่มขู่ผู้เสียหายต่อหน้าตำรวจนะครับ” เสียงเย็นชาของตำรวจดังขึ้น
สวี่ถิงโจว: อ๊ากกก สวี่เยวี่ยน นังตัวซวย!
สวี่ถิงโจวล้วงโทรศัพท์ออกมา รีบโทรหาพ่อสวี่เจิ้นปัง
โทรศัพท์ดังอยู่นานกว่าจะมีคนรับ
สวี่เจิ้นปังที่อยู่อีกฝั่งของสายหายใจหอบ “โทรมาทำไม ไม่ได้บอกแล้วหรือไงว่าวันนี้อย่ามารบกวนฉัน?”
สวี่ถิงโจวร้องไห้โฮออกมา เขาตกใจกลัวจนขวัญเสียจริง ๆ
“พ่อ เกิดเรื่องแล้วครับ พ่อ นังสารเลวสวี่เยวี่ยน...”
สวี่ถิงโจวเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง
สวี่เจิ้นปังโกรธจนหน้าแดงก่ำ “ไอ้สารเลว!”
“พ่อ ผมรู้ว่าพ่อกำลังอยู่กับน้าโจว ผมแก้ปัญหาเองไม่ไหวจริง ๆ ถึงได้โทรหาพ่อ รีบกลับจากเมืองซีเถอะครับ
พาพ่อแม่มาด้วย
แม่บอกว่าวันนี้จะไปหาหนุ่มน้อยคนนั้น แบบนี้คงโทรหาไม่ติดแน่
พ่อกับแม่รีบกลับมา แล้วไปหาคุณลุงกับคุณป้าซ่ง คุยกันว่าจะทำยังไงให้สวี่เยวี่ยนหุบปาก
ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็ไกล่เกลี่ยกันเป็นการส่วนตัวสิครับ
ถ้าเรื่องบานปลาย ตระกูลเราทั้งสองบ้านก็โดนลูกหลงกันหมด”
“รู้แล้ว” สวี่เจิ้นปังวางสาย แล้วรีบร้อนสวมเสื้อผ้า
นังเด็กสารเลวสวี่เยวี่ยน!
สมควรตายจริง ๆ
โจวเม่ยที่อยู่ข้างสวี่เจิ้นปังคล้องแขนเขาไว้ “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
“คุณพักผ่อนไปก่อน อีกสองวันผมค่อยมาใหม่”
สวี่เจิ้นปังพูดพลางเดินออกไป แต่ดันเหยียบเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้น
เขาทรงตัวไม่อยู่ ล้มโครมลงกับพื้นโดยไม่ทันตั้งตัว ตามสัญชาตญาณจึงใช้แขนยันพื้นไว้...
เสียงกร๊อบดังขึ้น แขนหักเสียแล้ว
สวี่เจิ้นปังร้องโหยหวน
“โอ๊ย คุณสวี่!” โจวเม่ยรีบใช้มือเท้าคลานเข้าไปช่วยพยุง ระหว่างยื้อยุดกัน เธอเสียหลักล้มทับลงบนตัวสวี่เจิ้นปัง
สวี่เจิ้นปังร้องลั่น
ขาของเขา...หักเพราะถูกทับ
ตอนนี้คงทำได้แค่โทรเรียกรถพยาบาลฉุกเฉินแล้ว
ตอนสวี่เจิ้นปังถูกหามเข้าโรงพยาบาล เสื้อผ้าก็หลุดลุ่ย ดูหมดสภาพอย่างยิ่ง
“ตัวซวย! นังนั่นมันตัวซวยชัด ๆ!”
ทางฝั่งสวี่เจิ้นปังวุ่นวายไปหมด
ส่วนทางคฤหาสน์ตระกูลสวี่
สวี่ถิงโจวคิดว่าโทรศัพท์เสร็จแล้วก็คงไม่มีอะไรแล้ว
พ่อแม่ของเขาต้องปกป้องเขาได้แน่นอน
เขาไม่รู้เลยว่าแถบข้อความในห้องถ่ายทอดสดของพี่สาวคนสวยพุ่งเร็วเสียจนมองแทบไม่เห็นใบหน้าแล้ว...
“นี่มันเรื่องลับในตระกูลร่ำรวยชัด ๆ!”
“พ่อแม่ต่างคนต่างมีคนอื่น แถมยังปล่อยให้ลูกเห็นอีก”
“ที่สำคัญ เด็กคนนี้ยังคิดว่าเป็นเรื่องปกติด้วย”
“คนที่น่าสงสารที่สุดก็คือลูกสาวตัวจริง ถูกทารุณกรรมมาตั้งแต่เด็ก กว่าจะได้กลับบ้านก็ยังถูกบังคับให้แต่งงานแทนกับเจ้าชายนิทรา
นี่มันพล็อตบ้าบออะไรกันเนี่ย”
“ที่น่าสงสารกว่านั้นคือ เธอดูแลเจ้าชายนิทราจนฟื้น แต่ลูกสาวตัวปลอมกลับมารับช่วงต่อ”
“ถ้าความหน้าด้านมีระดับ ลูกสาวตัวปลอมคงอยู่ระดับราชันประกายแสงแล้ว”
“สนับสนุนให้ลูกสาวตัวจริงทวงทุกอย่างคืน!”
“สนับสนุน!”
“+1”
……
“+10086”
สวี่เยวี่ยนที่กำลังจัดของอยู่ในห้องใต้ดินสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าความอบอุ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ไหลเข้าสู่ร่างกาย
นี่คือ...พลังแห่งศรัทธา