ไม่นานนัก หลักฐานล้นฟ้าของตระกูลหยานที่ทุจริตคอร์รัปชัน รวมหัวกันตั้งพรรคพวกเพื่อประโยชน์ส่วนตน ก็ถูกนำส่งถึงศาลต้าหลี่จนครบถ้วน
กวงลู่ต้าฟูถูกควบคุมตัวเข้าคุกทันที พร้อมรับการสอบสวนอย่างเคร่งครัดในทันใด
เมื่อหยานเจาอี๋ทราบข่าวนี้ นางทรุดกายลงบนเตียงด้วยความโกลาหลระส่ำระสาย นัก นางจะทำอย่างไรดี?
บิดาของนางเป็นกวงลู่ต้าฟู ตระกูลหยานเป็นตระกูลใหญ่ร้อยปี เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ได้เล่า?!
ใจของหยานเจาอี๋หนักอึ้งยิ่งนัก ไม่มีเรี่ยวแรงจะใส่ใจภาพลักษณ์สง่างามที่นางเฝ้ารักษามาตลอดอีกต่อไป
ในวันที่อากาศร้อนระอุจนสุดจะทน นางรีบร้อนเดินทางจากตำหนักอวี้ชิ่งมายังตำหนักคุนหนิง พอถึงหน้าประตูตำหนัก ก็ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นดินที่ร้อนระอุทันที "ปั้ง"
นางโขกศีรษะกับพื้นไม่หยุด จนเกิดเสียง "ปัง ปัง" ดังก้อง พร้อมกับร้องตะโกนสุดเสียงว่า "หม่อมฉันขอเข้าเฝ้าพระนางฮองเฮา หม่อมฉันขอเข้าเฝ้าพระนางฮองเฮา"
ซูจิ้งเหยาที่เพิ่งตื่นนอนกลางวัน ดวงตายังพร่ามัวด้วยความง่วง ได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมด้านนอก ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าแสดงความไม่พอใจออกมา
"เหมียวเซี่ย ใครส่งเสียงอึกทึกอยู่ข้างนอกน่ะ?"
"นายหญิง วันนี้องค์ชายใหญ่กลับวัง นำหลักฐานความผิดมากมายของตระกูลหยานมาด้วย ฝ่าบาทมีพระบัญชาให้จับกุมกวงลู่ต้าฟูเข้าคุกแล้ว บัดนี้ถูกคุมตัวอยู่ที่ศาลต้าหลี่เพคะ"
เหมียวเซี่ยจัดแต่งอาภรณ์ให้นายหญิงด้วยความว่องไว พร้อมตอบกลับอย่างรวดเร็ว
"ต่อให้ข้าเป็นฮองเฮา ก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับราชกิจ นางมาขอร้องข้ามีประโยชน์อันใด? ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลหยานกล้าไปลอบสังหารดาวดวงน้อยที่จิ๋นโจว ข้ายังไม่ได้ไปคิดบัญชีกับนางเลย กลับกล้าส่งตัวมาให้ข้าเองเสียได้"
ซูจิ้งเหยากล่าวพลาง สายตาแวววาววาบไปด้วยความดุดัน
องค์ชายเจ็ดที่อยู่ที่จวนองค์ชาย กลับเข้ากันได้ดีกับเหล่าองค์ชายพี่ ๆ ของเขา
ก็มีเพียงหยานเจาอี๋ผู้เป็นพระมารดานี่แหละ ที่ไม่สงบเสงี่ยมไปวัน ๆ
เวลานี้เหมียวอวิ้นก็รีบเดินเข้ามาเช่นกัน นางขมวดคิ้วมุ่น
"นายหญิง หยานเจาอี๋พาองค์ชายเจ็ดมาด้วยเพคะ"