กลางจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล แดนมหาละลัยเป็นดินแดนหมอกหนาทึบอันลึกลับและพร่าเลือน
เหยากวงอาศัยความทรงจำ ตัดสินใจแน่วแน่จากดินแดนมหาละลัยแห่งนี้ไป
ร่างของนางดุจดาวตกเจิดจรัส ฉีกห้วงอากาศมุ่งหน้าสู่แดนเทพเก้าชั้นฟ้าอย่างรวดเร็ว
แดนเทพเก้าชั้นฟ้า เมฆหมอกโอบล้อม รัศมีมงคลนับพันสาย
ประตูใหญ่แห่งแดนเทพตระหง่านสูงส่ง แผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์และบุคลิกน่าเกรงขาม
เหยากวงซ่อนกลิ่นอายของตนอย่างเงียบเชียบ ใช้วิชาแปลงโฉม เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นพระแม่เชียงหัว
ใบหน้างดงามประณีตแฝงความศักดิ์สิทธิ์จอมปลอม ประกอบกับบุคลิกสูงส่ง ทำให้ผู้คนยากจะแยกแยะจริงเท็จ
ครั้งนั้น พระแม่เชียงหัวร่วมมือกับเทพโบราณทั้งสิบผู้มีอำนาจแข็งแกร่งแห่งแดนเทพเก้าชั้นฟ้า วางค่ายกลลึกลับ ไม่ว่านางจะซ่อนอยู่แห่งใดในสามพันโลก พวกเขาก็ล่วงรู้กลิ่นอายของนางและตามไล่ล้อมจับนางได้
บัดนี้ ข่าวที่นางหลบหนีออกจากแดนมหาละลัยยังไม่แพร่กระจาย พวกเขายังไม่ทันระวังตัว นี่จึงเป็นโอกาสอันดีในการล้างแค้น
เหยากวงหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาเหี้ยมเกรียม
คนที่ทำร้ายนางเมื่อหมื่นปีก่อน นางจะไม่ปล่อยไว้แม้แต่คนเดียว
นอกประตูแดนเทพเก้าชั้นฟ้า ทหารเทพสองแถวสวมเกราะเงิน ถือศาสตราวุธอันเลิศ ดูน่าเกรงขามยิ่ง
เมื่อพวกเขาเห็นพระแม่เชียงหัวในอาภรณ์หรูหรา เสด็จมาอย่างสูงส่ง ก็พากันก้มศีรษะเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ เปิดทางให้เหยากวงโดยไม่มีสิ่งใดขัดขวาง
เหยากวงก้าวเข้าสู่วิหารเทพ ภายในโอ่อ่าหรูหรา แสงทองอร่าม พลังเซียนโอบล้อม
นางสืบทอดความทรงจำโบราณจากร่างแท้ของหงส์ จึงคุ้นเคยกับทุกซอกทุกมุมของวิหารเทพ และเดินตรงไปยังตำหนักของพระแม่เชียงหัว
นอกตำหนัก นางรับใช้เซียนที่เพิ่งปรนนิบัติพระแม่เชียงหัวเสร็จและเดินออกมาจากด้านใน กำลังก้มหน้า ใจยังครุ่นคิดถึงคำสั่งของพระแม่เชียงหัว