หลังซูจิ้งเหยากลับถึงบ้านและอาบน้ำเสร็จก็เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว
วันนี้ช่างเหน็ดเหนื่อยจริง ๆ เริ่มจากต้องรับมือกับสตรีมเมอร์เกมอารมณ์ประหลาดอย่างเหยียนสวี่ ต่อมาก็บังเอิญพบเจ้าพ่อวงการธุรกิจอย่างจวินเจ๋อเฉิน และสุดท้ายยังเจอกับอดีตแฟนหนุ่มอย่างฟู่อวิ๋นเฉินอีก
ช่างเป็นวันที่มีเรื่องราวน่าตื่นเต้นเหลือเกิน
เมื่ออาบน้ำเสร็จ ซูจิ้งเหยาก็นอนลงบนเตียงใหญ่แสนสบาย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา
นางเห็นข้อความที่เหยียนสวี่ส่งมาเมื่อหนึ่งชั่วยามก่อน บอกให้นางเข้าเกม
ซูจิ้งเหยา: “เพิ่งเห็นข้อความ”
ซูจิ้งเหยาคิดว่าเหยียนสวี่คงเปิดเกมไปแล้ว บางทีอาจกำลังถ่ายทอดสดอยู่ ทว่าเหยียนสวี่กลับตอบข้อความอย่างรวดเร็ว
เหยียนสวี่: “เข้าเกมหรือยัง?”
ซูจิ้งเหยา: “เจ้าไม่ได้กำลังถ่ายทอดสดอยู่หรือ?”
เหยียนสวี่: “กำลังถ่ายทอดสดอยู่ ไม่เป็นไร”
ซูจิ้งเหยา: “โอเค”
หลังซูจิ้งเหยาเข้าเกม เหยียนสวี่ก็ปรับท่านั่งเล็กน้อย เปลี่ยนไมโครโฟน แล้วค่อย ๆ ปรับแต่งค่าต่าง ๆ อย่างพิถีพิถัน เพื่อให้เสียงของตนใกล้เคียงกับเสียงจริงมากขึ้น
แม้เขาจะรู้ว่าเสียงในเกมของตนทุ้มต่ำกว่าเสียงจริงอยู่เล็กน้อย แต่นางกลับไม่ทันสังเกตและไม่แม้แต่จะสงสัย เหยียนสวี่จึงรู้สึกผิดหวังขึ้นมาอีกครั้ง
นางลืมเขาไปจนหมดสิ้นแล้วหรือไม่
ซูจิ้งเหยาเข้าสู่บัญชีที่ไม่ได้ใช้มานาน มองตราระดับที่กลายเป็นบรอนซ์แล้วก็อดทอดถอนใจเบา ๆ ไม่ได้
ความมุ่งมั่นที่เคยอยากไต่ขึ้นสู่ระดับเอซในวันนั้น ดูราวกับเป็นเพียงเรื่องในอดีตที่เลือนหายไปแล้ว ยามนี้นางเล่นเกมก็เพื่อการทำงานเท่านั้น
คืนนี้นางไปกินข้าวกับคุณชายทุนเลี้ยง กลับมายังต้องเล่นเกมเป็นเพื่อนพรีเซนเตอร์เป้าหมาย จะมีใครทุ่มเทกับงานไปมากกว่านางอีก
“เหยียนสวี่ บัญชีของข้าระดับต่ำไปหน่อย เจ้าเปลี่ยนไปใช้บัญชีรองไหม?”
นางถูกเหยียนสวี่ดึงเข้าทีม พอเห็นตราเทพสงครามที่ส่องประกายของเขา ในใจก็พลันรู้สึกเลื่อนลอย
ด่านเทพสงครามนี่เล่นไม่ไหวเลยจริง ๆ
เมื่อก่อนแฟนหนุ่มออนไลน์ของนางก็เก่งมากเช่นกัน แต่เพราะต้องพานางเล่นเกมด้วย จึงไม่เคยเห็นเขาขึ้นไปถึงระดับเทพสงครามสักครั้ง