ครึ่งเดือนต่อมา กองทัพใหญ่โบกธงทิวพลิ้วไสว เสียงกีบม้าดังสนั่นราวฟ้าผ่า เคลื่อนขบวนกลับสู่ราชธานีอย่างยิ่งใหญ่
จวินเจ๋อเฉินพระราชทานบำเหน็จแก่บรรดาทหารกล้าก่อนเป็นอันดับแรก
ภายหลังการพระราชทานบำเหน็จของฮองเฮา ก็เรียกได้ว่าหนักหน่วงยิ่งนัก
วันนี้ อันซุ่นยืนอยู่ ณ ตำหนักไท่จี๋อันสง่างาม ท่ามกลางสายตาของสรรพขุนนาง เปล่งเสียงอ่านพระบรมราชโองการอย่างขึงขังว่า
“ด้วยอาญัติสวรรค์ จักรพรรดิตรัสว่า
ฮองเฮาของเรา เพียบพร้อมด้วยคุณธรรม อ่อนโยนสง่างาม มีเมตตาและรอบคอบ
ยามเรายกทัพปราบแคว้นซังหลาง ได้ถวายแผนที่ภูมิประเทศของแคว้นซังหลาง ช่วยเหลือกองทัพใหญ่ มีคุณูปการมิอาจลบเลือน นับเป็นสตรีที่เหนือกว่าบุรุษโดยแท้
จึงพระราชทานพระสมัญญาว่า ‘ฮองเฮาผู้รอบรู้เมตตา’ เพื่อเชิดชูคุณงามความดีอันประเสริฐ
ซูหงหยวี่ผู้เป็นบิดาของฮองเฮา อบรมสั่งสอนบุตรีอย่างมีวิธี ตรากตรำเพื่อบัลลังก์และบ้านเมืองของเรา
บัดนี้ สถาปนาเป็นกั๋วกง พระนามว่าจิ้งอานกั๋วกง ครอบครองภาษีหนึ่งพันครัวเรือน ดำรงความรุ่งเรืองตลอดกาล
มารดาของฮองเฮา เปี่ยมด้วยความเมตตาและอ่อนโยน อบรมบุตรีให้อยู่ในครรลองครองธรรม
บัดนี้ สถาปนาเป็นหญิงสูงศักดิ์แห่งแคว้นหรง ประทานแพรเนื้อดีหนึ่งร้อยพับ มุกอันล้ำค่าสิบทะนาน
ซูจิ้งเซวียน ในการศึกครั้งปราบแคว้นซังหลาง บุกทะลวงแนวข้าศึก กล้าหาญเป็นที่หนึ่งในสามกองทัพ ปรากฏคุณความดีโดดเด่น
เลื่อนตำแหน่งเป็นรองเสนาบดีกรมการทัพ หวังว่าจะยึดมั่นในความภักดีและกล้าหาญ สร้างคุณงามความดีแก่แคว้นจุน
ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ”
ซูหงหยวี่และซูจิ้งเซวียนรีบก้าวไปหน้าพระที่นั่ง คุกเข่าลงอย่างนอบน้อม สองมือแนบพื้น เปล่งเสียงขอบพระทัยดังลั่น
“กระหม่อมขอขอบพระทัยฝ่าบาทเป็นล้นพ้น”
เมื่อซูจิ้งเซวียนถอยกลับไปยังที่ของตน ซูหงหยวี่ผู้หยั่งรู้กาลเทศะ กล่าวสืบไปว่า
“ฝ่าบาท ด้วยพระกรุณาธิคุณอันล้นพ้นของฝ่าบาท ที่ทรงสถาปนากระหม่อมเป็นกั๋วกง เกียรติยศเพียงนี้ กระหม่อมซาบซึ้งจนน้ำตาไหล
ทว่ากระหม่อมสำนึกได้ว่าตนเองชราภาพลงแล้ว เรี่ยวแรงเริ่มถดถอย เกรงว่าจะไม่อาจสืบทอดตำแหน่งซั่งชูลิ่งได้เต็มกำลัง ผิดต่อพระวิสัยทัศน์ที่ฝ่าบาททรงมอบหมาย