สัตว์เลี้ยงคนอื่นพึ่งสายเลือด สัตว์เลี้ยงของผมพึ่งการกลายพันธุ์

ตอนที่ 11 ก่อนออกเดินทาง

7 นาที· 1.7K คำ

หมาป่ายักษ์ยื่นแหวนให้ฉู่เช่าเหย่ «นอกจากเชียนซิงแล้ว แหวนหยกดำวงนี้ก็เป็นของขวัญวันเกิดที่นายท่านกับฮูหยินเตรียมไว้ให้คุณชายน้อยเช่นกัน แหวนหยกดำเป็นศาสตราวิญญาณมิติระดับเจ็ด ไม่เพียงมีพื้นที่กว้างกว่าศาสตราวิญญาณมิติทั่วไปมากเท่านั้น แต่ยังเก็บสิ่งมีชีวิตไว้ได้ด้วย»

ฉู่เช่าเหย่รับแหวนมา แม้แหวนหยกดำวงนี้จะเป็นศาสตราวิญญาณระดับเจ็ด แต่รูปลักษณ์กลับเรียบง่ายไร้ความโดดเด่น ไม่มีคลื่นพลังวิญญาณแม้แต่น้อย มองดูแล้วคล้ายเครื่องประดับธรรมดา

หมาป่ายักษ์กล่าว «คุณชายน้อย แหวนหยกดำกับเชียนซิงต่างก็เป็นศาสตราวิญญาณระดับสูง รีบหยดเลือดแสดงความเป็นเจ้าของเถิด จะได้ไม่ต้องกลัวถูกผู้อื่นแย่งชิงไป»

ฉู่เช่าเหย่พยักหน้า ชักเชียนซิงออกมากรีดปลายนิ้วจนเป็นแผล แล้วหยดเลือดลงบนแหวนหยกดำ แหวนดูดซับเลือดเข้าไป ผิวแหวนพลันเปล่งประกายวูบหนึ่ง ก่อนกลับคืนสู่สภาพเรียบง่ายดังเดิม

หมาป่ายักษ์มองแหวน ดวงตาเต็มไปด้วยความอาลัย เดิมทีในแหวนยังมีของล้ำค่ามากมายที่เตรียมไว้ให้คุณชายน้อย น่าเสียดายที่ล้วนถูกใช้ไปหมดระหว่างหลบหนี

ฉู่เช่าเหย่สวมแหวนหยกดำที่นิ้วก้อย แล้วใช้ความคิดตรวจดู ภายในแหวนยังมีเสื้อผ้าและของใช้สำหรับทารกอยู่บ้าง คงเป็นสิ่งที่บิดามารดาของเขาตั้งใจเตรียมไว้

ดวงตาของฉู่เช่าเหย่แสบร้อน เขาหลับตาแน่นอยู่สองครั้ง จึงข่มกลั้นแรงปรารถนาที่จะร้องไห้เอาไว้ได้

หมาป่ายักษ์ถูหน้าผากเด็กหนุ่มเบา ๆ «คุณชายน้อย ข้ายังมีของบางอย่างจะมอบให้เจ้า»

หมาป่ายักษ์พาฉู่เช่าเหย่ไปยังมุมหนึ่งในถ้ำ มุมเล็ก ๆ แห่งนั้นกองสว่างไสวไปด้วยโอสถวิญญาณหลากสี นับรวมแล้วมีมากกว่าร้อยเม็ด

โอสถวิญญาณเป็นศูนย์กลางการไหลเวียนพลังวิญญาณของสัตว์วิญญาณ มีเพียงสัตว์วิญญาณที่มีพรสวรรค์สูงเท่านั้นจึงจะก่อกำเนิดมันขึ้นมาได้ ไม่ใช่ว่าสัตว์วิญญาณทุกตัวจะมี ในบรรดาสัตว์วิญญาณยี่สิบหรือสามสิบตัว อาจมีเพียงตัวเดียวที่ควบแน่นโอสถวิญญาณได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป