เสียงกีบม้ากระทบพื้นปลุกฝุ่นทรายให้ฟุ้งกระจายไปทั่ว ท่าทางยิ่งใหญ่ราวกับมีกองทัพนับหมื่นซุ่มอยู่ที่นี่
ผู้นำทัพเสริมของทูฟานกำลังเร่งนำพลเดินทัพอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น ก็เห็นควันหนาและฝุ่นทรายโหมกระหน่ำอยู่เบื้องหน้า พลางสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของกองทัพอย่างเลือนราง
สีหน้าเปลี่ยนไปทันที รีบสั่งให้ทหารทั้งหมดหยุดและเตรียมพร้อมเต็มที่
"ข้างหน้ามีกับดัก ทุกคนเตรียมตัว!"
ทหารทูฟานสามหมื่นนายตั้งแถวทันที ถืออาวุธแน่น ด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
จ้องมองไปยังที่ที่มีควันและฝุ่นหนาทึบ ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าแม้เพียงครึ่งก้าว
แม่ทัพใหญ่ทูฟานขมวดคิ้วมุ่น กลางคืนมืดมิด ควันหนาบดบังสายตา มองไม่เห็นชัดว่าอีกฝ่ายมีกำลังพลเท่าใด
แต่ท่าทางนั้น ไม่ใช่กองกำลังเล็กน้อยอย่างแน่นอน
นึกถึงที่แม่ทัพกาเอ่อร์กำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า
องค์ไท่จื่อแห่งต้าเจินใช้กลศึกอย่างคาดไม่ถึง ยิ่งใหญ่ห้ามประมาทเป็นอันขาด
แม่ทัพใหญ่ทูฟานเกิดความหวาดหวั่นขึ้นมาในใจ เกรงว่าจะตกอยู่ในเงื้อมมือของกองทัพกุยอี้ซ้ำรอยเมืองหงเหว่ยกับเพลิงฟ้าอีก
ในขณะนั้นเอง เฉินเฟิงสวมชุดเกราะศึก ยืนอยู่บนเนินทรายสูง
จงใจให้ทหารใต้บังคับบัญชาโบกธงหลายผืน แสร้งทำเป็นว่ากองกำลังหลักทั้งหมดอยู่ที่นี่
ใช้เสียงที่กดพลังภายในลงไป ตะโกนไปทางกองทัพทูฟานว่า
"เจ้ากาเอ่อร์เด็กน้อย ข้ารออยู่ที่นี่นานแล้ว กล้าบุกเข้ามาในวงล้อมของกองทัพกุยอี้โดยไม่เกรงกลัว วันนี้จะให้เจ้ารู้ว่ามาแล้วไม่มีทางกลับ!"
เสียงนั้นลอยไปตามสายลมยามค่ำคืน แผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ ท่าทางองอาจยิ่งนัก