"ตูมตามตูมตาม——"
เสียงระเบิดยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ผู้นำทหารพันคนหลายนายของทูฟานที่อยู่ด้านหลังได้ยินเสียงระเบิดก็รีบดึงบังเหียนม้าหันกลับมา
เมื่อเห็นด้านหลังเต็มไปด้วยฝุ่นควัน ก้อนหินขนาดใหญ่นับไม่ถ้วนกลิ้งลงมาจากสองข้างภูเขา ต่างก็ตกใจกลัวจนวิญญาณแทบหลุด
"ให้ตายเถอะ แผ่นดินไหวแล้ว!"
"ไม่ดีแล้ว ๆ กองทัพใหญ่ถูกฝังอยู่!"
ทหารประมาณแปดร้อยถึงหนึ่งพันคนที่วิ่งนำหน้าอยู่นั้น ตอนนี้สมองตื้อไปหมด ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
จะไล่ตามต่อไป หรือจะหันกลับไปช่วยคน?
ในขณะที่ทุกคนกำลังงงงวย ก็ได้ยินเสียงกีบม้าดังมาจากทางด้านหลัง พร้อมกับเสียงตะโกนอันคมคายว่า:
"ฆ่า!"
"ไม่ให้รอดแม้แต่คนเดียว!"
เซียวหงอิงที่รับหน้าที่คุมทัพอยู่ด้านหลังได้รับคำสั่งจากเฉินเฟิง ก็พาทหารม้าชั้นยอด 500 นายหันกลับมาตีโฉมฉวยจังหวะที่ข้าศึกแตกตื่น เข้าโจมตีอย่างเด็ดเดี่ยว
ทหารม้าทูฟานรู้สึกได้ทันทีว่าไม่ดี แล้วหันกลับมาเตรียมตั้งรับ แต่เซียวหงอิงก็ควบม้านำหน้าเข้ามาใกล้แล้ว ทวนยาวพุ่งแทง:
"ตายซะ!"
"ฉัวะ——"
นายพันคนหนึ่งยังไม่ทันเห็นหน้าคู่ต่อสู้ อกก็ถูกทวนยาวแทงทะลุ เซียวหงอิงดึงทวนกลับมาแทงต่อเนื่อง ทหารม้าที่อยู่ด้านหลังก็บุกมาถึงแล้ว
"ฉัวะ ๆ ๆ——"
คนกลุ่มนี้คือลูกหลานของกองทัพอานซีที่มาจากเมืองหลวง ผ่านการคัดเลือกอย่างเข้มงวด แม้เป็นครั้งแรกที่ได้สู้รบจริง ๆ แต่ท่วงท่าก็ไม่แพ้ทหารผ่านศึกที่ผ่านสนามรบมานับครั้งไม่ถ้วนเลย
ดวงตาแต่ละคนราวกับมีไฟลุกโชน ถือว่าทหารม้าทูฟานเป็นหุ่นฟางที่ใช้ฝึกซ้อม แทงทีละคน ไม่มีทีท่าจะยั้งมือเลยแม้แต่น้อย
มาที่นี่...
มาทำไม?
ฆ่าศัตรู เก็บผลงานศึก ช่วยเพื่อนร่วมทัพกลับบ้าน
ตอนนี้ศัตรูคู่แค้นอยู่ตรงหน้า จะให้พวกเขาไม่คลุ้มคลั่งได้อย่างไร