"แก แก แก...อย่ามาเก่งแต่ปาก"
หวงว่านซานแทบจะถูกประโยคนี้ของเฉินเฟิงทำให้ตายใจ
ในฐานะเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม หากเป็นดังที่เฉินเฟิงว่า คือใต้คุกกระทรวงยุติธรรมมีอุโมงค์ลับอยู่เต็มไปหมด ไม่เพียงแต่ตำแหน่งเสนาบดีของเขาจะสิ้นสุดลง แม้แต่ทั้งกระทรวงยุติธรรมก็จะพลอยได้รับความเสียหายไปด้วย
นี่คือรากฐานของเขา ขุนนางเกือบทั้งหมดล้วนเป็นคนที่เขาดึงขึ้นมา
เพียงแค่ค่าใช้จ่ายในเรื่องนี้ก็เป็นจำนวนมหาศาลจนคาดไม่ถึง
บัดนี้ เพียงคำพูดเดียวของเจ้า ฐานะที่ข้าสร้างมาเกือบครึ่งชีวิตก็จะสูญสิ้น เรื่องนี้จะต่างอะไรกับการฆ่าข้าเล่า?
หวงว่านซานโขกศีรษะลงกับพื้น:
"ฝ่าบาท องค์ไท่จื่อใส่ร้ายกระหม่อม ขอฝ่าบาททรงช่วยกระหม่อมด้วยเพคะ"
เหล่าขุนนางที่เคยออกความเห็นก่อนหน้านี้ ต่างมีสีหน้าโหดเหี้ยม พร้อมใจกันออกมาประณามองค์ไท่จื่อ
จ้าวอู๋จี๋หรี่ตาทั้งสองข้างเป็นเส้นบางๆ
เขากำลังเป็นกังวลเรื่องบาดแผลของหลานชาย หากเฉินเฟิงเตะจนเสียจริงๆ แผนการที่วางไว้ครึ่งชีวิตคงกลายเป็นเพียงเรื่องขบขัน
หากเฉินอิงหมดความสามารถ ไม่มีทายาท แล้วจะยังเป็นรัชทายาทได้อย่างไร?
แช่งอยู่ในใจ ไอ้เด็กหนุ่มใจโหดเหี้ยมจริงๆ
วันนี้ข้าจะดูให้เห็นกับตา เจ้าจะพลิกสถานการณ์ได้อย่างไร!
นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวอู๋จี๋รู้สึกว้าวุ่นใจอย่างรุนแรงนับตั้งแต่ได้รู้จักเฉินเฟิงในเวอร์ชันใหม่นี้
การที่เฉินเฟิงเตะจุดอ่อนของเฉินอิง ไม่ต่างจากการผลักไอ้สุนัขจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ไปถึงขอบเหวแห่งความโกรธ
กลุ่มขุนนางฝ่ายบู๊ที่อยู่ด้านข้างต่างตะลึงงันไปหมด
โห้...
โหหห...
ต่างคนต่างหุบขาทั้งสองข้างโดยไม่รู้ตัว ราวกับว่าแรงเตะนั้นมาลงที่ร่างของพวกเขาเอง
เมื่อได้ยินที่เฉินเฟิงพูด อุโมงค์ใต้คุกกระทรวงยุติธรรมเต็มไปหมด?
ต่างคนต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง